「การชักนำปราณเข้าสู่ร่างกายเป็นเพียงก้าวแรกของการบำเพ็ญเพียร ยังมีหนทางอีกยาวไกลรออยู่ ด้วยพรสวรรค์ของเธอ หากอยากไปถึงขั้นสร้างฐาน ต่อให้มีหินวิญญาณช่วย ก็ยังต้องใช้เวลาอีกนานพอสมควร」
ซูหว่านฉิงได้ยินเช่นนั้น ไม่เพียงไม่ท้อแท้ กลับยิ่งฮึกเหิมขึ้นมา 「ไม่เป็นไร ช้าหน่อยก็ช่างปะไร อย่างไรฉันก็มีเวลาเหลือเฟือ อีกอย่าง ยังมีหินวิญญาณของคุณตั้งเยอะไม่ใช่หรือ? มากที่สุดฉันก็ลงไปนั่งบำเพ็ญเพียรอยู่ในกองหินวิญญาณเสียเลย!」
ถ้าคนในโลกบำเพ็ญเซียนได้ยินคำพูดนี้เข้า คงกระอักเลือดออกมาสามลิตร
หินวิญญาณ โดยเฉพาะหินวิญญาณชั้นยอด ไม่ใช่ของที่หาได้ดาษดื่นในโลกบำเพ็ญเซียน
มีเพียงสำนักที่ร่ำรวยหน่อยเท่านั้น ถึงจะใช้หินวิญญาณชั้นยอดได้
แล้วยังจะลงไปนอนในกองหินวิญญาณอีก ถ้าคนพวกนั้นรู้เข้า คงได้ร้องว่า: 「สิ้นเปลืองของล้ำค่า! ช่างสิ้นเปลืองของล้ำค่าเสียจริง!」
กู้เฉินซินได้ยินแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าอย่างอับจนคำพูด
แต่ในใจกลับคิดว่า: จากความเข้าใจและสมาธิที่เธอแสดงให้เห็นเมื่อครู่ ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรของเธออาจไม่ได้ช้าอย่างที่เขาคาดไว้ตอนแรก
แม้รากวิญญาณผสมจะมีพรสวรรค์ต่ำ แต่ใช่ว่าจะชดเชยไม่ได้ ความขยัน ความเข้าใจ วาสนา รวมถึงทรัพยากรมหาศาล ล้วนช่วยเติมเต็มข้อบกพร่องด้านพรสวรรค์ได้
แน่นอนว่า ช่วยได้แค่ในช่วงแรกเท่านั้น
และซูหว่านฉิงก็มีสิ่งเหล่านี้ครบถ้วน
「เอาละ วันนี้พอแค่นี้ก่อน」กู้เฉินซินกล่าว 「เธอเพิ่งชักนำปราณเข้าสู่ร่างกาย เส้นลมปราณยังเปราะบาง ไม่ควรฝึกหนักเกินไป ปล่อยให้ร่างกายปรับตัวกับการมีอยู่ของพลังวิญญาณก่อน พรุ่งนี้ค่อยฝึกต่อ」