กู้เฉินซินคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า “สมุนไพรหาไม่ยาก แค่ต้องใช้ชนิดที่มีอายุค่อนข้างมากหน่อย ไว้เธอลองไปดูตามร้านขายยาจีนว่ามีเห็ดหลินจือ โสม หรือเหอโส่วอู่อายุเกิน 100 ปีหรือเปล่า ถ้ามีก็ซื้อกลับมาให้ฉัน”
“ได้ ฉันจำไว้แล้ว!” ซูหว่านฉิงพยักหน้าอย่างกระตือรือร้น ก่อนหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจดลงในบันทึก
ยามดึก เขามาที่ห้องของซูหว่านฉิง เพื่อเริ่มสอนเธอชักนำปราณเข้าสู่ร่างกายอย่างเป็นทางการ
กู้เฉินซินเดินไปตรงหน้าเธอ แล้วยื่นนิ้วชี้ออกมา ปลายนิ้วควบรวมปราณเป็นสายบางเฉียบ ก่อนแตะลงกลางหว่างคิ้วของเธอเบา ๆ
ซูหว่านฉิงรู้สึกถึงกระแสเย็นสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างจากหว่างคิ้ว เคลื่อนไปตามเส้นทางที่เธอไม่เคยรับรู้มาก่อน จนไหลเวียนไปทั่วร่าง ทุกแห่งที่กระแสนั้นผ่านล้วนเกิดความสบายอย่างประหลาด
“หลับตา” เสียงของกู้เฉินซินดังขึ้นข้างหู “สัมผัสทิศทางของกระแสนี้ แล้วจดจำเส้นทางทุกสายที่มันผ่าน”
ซูหว่านฉิงหลับตาตามคำบอก ตั้งใจสัมผัสกระแสที่ไหลเวียนอยู่ในร่าง
กระแสนั้นเริ่มจากหว่างคิ้ว ไหลลงมาตามศีรษะ ผ่านลำคอ หน้าอก และท้อง ก่อนแยกเป็นสองสายไหลไปตามแขนทั้งสองข้างจนถึงปลายนิ้ว จากนั้นสายหนึ่งไหลต่อจากท้องลงไปตามขาทั้งสองข้างจนถึงฝ่าเท้า
กระบวนการทั้งหมดกินเวลาราวครึ่งนาที ก่อนกระแสนั้นจะค่อย ๆ สลายไปและหลอมรวมเข้าสู่ทั่วร่างของเธอ