“กระจกบานนี้เรียกว่ากระจกย้อนแสง เป็นกระจกคุ้มใจประจำกายของผม ถึงตอนนี้พลังบำเพ็ญของผมจะมีไม่ถึงหนึ่งในหมื่นของช่วงที่แข็งแกร่งที่สุด แต่แค่นี้ก็พอแล้ว...”
พูดจบ กู้เฉินซินก็ยกกระจกย้อนแสงขึ้น กระจกค่อย ๆ ลอยขึ้นกลางอากาศ และขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของทุกคน
“ถ้าอย่างนั้นมาดูกันว่าเรื่องนี้เกิดอะไรขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบ ผมเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าใครเป็นคนใส่ร้ายผมในชาติก่อน...”
กู้เฉินซินประสานมือทำมุทรา “ย้อนแสงสืบต้นกำเนิด จงปรากฏ...”
กระจกย้อนแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศเปล่งแสงสีขาววาบขึ้นมา ภาพหนึ่งปรากฏขึ้นบนผิวกระจกทันที
หนึ่งเดือนก่อน กู้เฉินซินเดินกลับบ้านเพียงลำพัง เงาของเขาทอดยาวไปตามแสงไฟริมถนน ฝีเท้าดูเหนื่อยล้า นี่เป็นภาพปกติของเขาหลังทำงานพิเศษที่ร้านสะดวกซื้อจนถึงดึกดื่น
ทันใดนั้น เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งออกมาจากมุมมืดข้างกำแพง มือกำท่อเหล็กไว้แล้วฟาดใส่ท้ายทอยของเขาอย่างแรง
ปัง~~
กู้เฉินซินยังไม่ทันได้ตอบสนอง สติของเขาก็ดับวูบลงในความมืด
ภาพเปลี่ยนฉากทันที
กู้เฉินซินถูกมัดอยู่กับเก้าอี้เหล็กขึ้นสนิม ศีรษะตกพับลงมาที่หน้าอก ทั้งตัวหมดสติอยู่
“คุณชายโจว พาคนมาแล้วครับ” ชายวัยกลางคนกล่าวอย่างนอบน้อม
ชายหนุ่มถอดหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าที่แฝงความชั่วร้าย
“นั่น...โจวฮ่าว คุณชายเสเพลแห่งตระกูลโจวในเมืองเทียนหนานนี่นา”
มีคนด้านล่างจำชายในภาพได้
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนก็พากันฮือฮา
เขาเดินไปหยุดตรงหน้ากู้เฉินซิน ใช้ปลายเท้าเขี่ยหน้าแข้งอีกฝ่าย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชา “ไอ้ยาจกนี่น่ะหรือ? ง่ายเกินไปหน่อยไหม”