กู้เฉินซินยกมือขวาขึ้น หันฝ่ามือไปทางโจวติ่งเทียน แล้วโคจรพลังดาว
โจวติ่งเทียนกำลังกอดศีรษะลูกชายร่ำไห้ จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งทะลุออกมาจากร่าง เขาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นก้อนเลือดสีแดงเข้มขนาดเล็กลอยอยู่ตรงหน้า
“แก... แกทำอะไรกับฉัน?” เมื่อเห็นภาพตรงหน้า โจวติ่งเทียนก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมา
“ทำอะไรน่ะหรือ? ตระกูลโจวของพวกแกโสมมถึงขีดสุด ก่อความเดือดร้อนไปทั่ว ทำชั่วมานับไม่ถ้วน วันนี้พวกแกไม่มีเหตุผลให้ดำรงอยู่ต่อไปอีกแล้ว...”
“คำสาปสังหารสายเลือด”
เขาเริ่มประสานอินด้วยสองมือ หยดเลือดสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงกลางอากาศ ก่อนจะแปรเป็นเส้นเลือดเล็กละเอียดราวเส้นผม แผ่ขยายออกไปทุกทิศทาง
เส้นเลือดสานกันกลางอากาศเป็นตาข่ายผืนใหญ่ ทุกจุดเชื่อมต่อเปล่งประกายขึ้น ไม่นานนัก ภาพบุคคลหลายภาพก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ
มีทั้งคนชรา ชายหญิงวัยกลางคน และคนหนุ่มสาว อายุของพวกเขาแตกต่างกัน สถานที่ที่อยู่ก็ไม่เหมือนกัน แต่ใบหน้าหรือหว่างคิ้วกลับคล้ายโจวติ่งเทียนอยู่หลายส่วน
“นี่มัน...” จางเจิ้นกั๋วเห็นภาพประหลาดนี้ รูม่านตาพลันหดเล็ก ขนลุกชันไปทั้งตัว
เขาเป็นผู้ไม่เชื่อเรื่องเทพเจ้า ไม่เคยเชื่อคำกล่าวเรื่องผีสางเทวดา แต่ภาพที่เห็นอยู่ตอนนี้ไม่ต่างจากการเห็นผีเลยแม้แต่น้อย
“ตระกูลโจวแห่งเมืองเทียนหนาน ผู้มีสายเลือดเชื่อมโยงกันภายในสามชั่วคน... จงตาย!” สายตากู้เฉินซินกวาดผ่านภาพบุคคลหลายสิบภาพ ทว่าในใจกลับสงบนิ่งอย่างยิ่ง
วิชาคำสาปโลหิตฝืนลิขิตสวรรค์ หากใช้มากไปย่อมถูกสวรรค์ลงทัณฑ์ แต่ในเวลานี้กู้เฉินซินไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย
โจวติ่งเทียนมองตามสายตาของเขา เมื่อเห็นภาพบุคคลบางภาพ ร่างทั้งร่างก็ชะงักไปครู่หนึ่งราวกับถูกฟ้าผ่า
นั่นคือลูกนอกสมรสที่เกิดจากหญิงคนรักลับ ๆ ซึ่งเขาซ่อนไว้ในต่างประเทศ นั่นคือหลานชายที่เขาฝากให้เลี้ยงดูอยู่ในบ้านเกิดชนบท และนั่นคือลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ที่เขาคิดว่าตัดขาดความสัมพันธ์และเปลี่ยนชื่อแซ่ไปนานแล้ว...