ณ ตำหนักเสวียนอู่ที่อยู่ติดกัน ฉินซู่หนี่ซึ่งนั่งร่ายเวทพร้อมกับเสากวานอู่ เมิ่งจาง และเจี่ยนอู๋จี๋ สามเทพนั้น จู่ ๆ ก็กระอักโลหิต!
"พรวด!"
โลหิตสดกระเซ็นสู่พื้น
การร่ายเวทถูกขัดจังหวะลง…
ร่างของฉินซู่หนี่โยกเยกคล้ายจะล้มลง
เสากวานอู่รีบเข้าไปประคองนาง "เกิดอะไรขึ้น?"
เมิ่งจางแห่งมังกรฟ้าและเจี่ยนอู๋จี๋แห่งพยัคฆ์ขาวก็จ้องมองด้วยความเป็นห่วง
"จงหมิงหลาน—" ฉินซู่หนี่เพิ่งเอ่ยชื่อเดียว ด้านข้างวังซู่หนี่ว์ก็ระเบิดกลิ่นอายเทพอันมหาศาลออกมา
หงส์เพลิงขนาดยักษ์ทะลวงทะลุทั้งวังซู่หนี่ว์! เสากวานอู่ทั้งตกใจทั้งหวาดกลัว "จงหมิงหลาน!?"
ไม่แปลกที่เขาตื่นตระหนก เมิ่งจางและเจี่ยนอู๋จี๋ก็เปลี่ยนสีหน้าเช่นกัน "นางแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างไร! ไม่ใช่ นางติดอยู่ในรอยต่อมิติแห่งนั้นมิใช่หรือ?"
พวกเขาร่ายเวทอยู่ที่นี่ตั้งนาน สุดท้ายกลับเป็นการตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ?
"เป็นนาง..."
ฉินซู่หนี่ก็ไม่คาดคิดเช่นกัน!
จงหมิงหลานไม่ได้อยู่ในรอยต่อมิตินั่นแล้ว!
และเมื่อครู่นี้ยังทำลายร่างแยกที่นางใช้ปิดบัง "หูตา" ของจวิ้นไปเสียแล้ว
เพื่อไม่ให้จวิ้นจับสังเกตได้ นางถึงกับใส่แหล่งเทวะถึงสามส่วนลงในร่างแยกนั้น กลับถูกทำลายลงเช่นนี้
"พรวด!"
ฉินซู่หนี่กระอักโลหิตไม่หยุด!
การร่ายคาถาผนึกปิดกั้นต่อรอยต่อมิตินั้น ไม่ใช่เวทที่ทำได้ง่าย ๆ แถมยังเป็นคาถาต้องห้าม!
ในยามคับขัน แหล่งเทวะสามส่วนถูกทำลายย่อยยับ พลังเทพของฉินซู่หนี่บาดเจ็บหนัก กลิ่นอายเทพอ่อนลงอย่างรวดเร็ว
"ข้าไปดูหน่อย"
เมิ่งจางลุกขึ้นยืน ทว่า—
"กรี๊ด!"
ทวนเทพอัคคีทิ่มแทงทะลวงค่ายอาคมแห่งนี้!
ไอคาถาต้องห้ามที่สี่เทพกำลังร่ายเล็ดลอดออกมา
ค่ายอาคมของตำหนักเสวียนอู่ส่งเสียงเตือนแหลมกังวาน เหล่าเทพเซียนของตำหนักเสวียนอู่และวังซู่หนี่ว์ต่างมารวมตัวกัน