เหตุใดจึงเลือกเหาะขึ้นสวรรค์เหนือสำนักฮุ่นหยวน?
ก็เพื่อทำลายสำนักฮุ่นหยวนนั่นเอง
ดูสิ
พวกเขามาถึงแล้ว!
เสิ่นชิงหลีเพิ่งปลดปล่อยการกดทับระดับฝึกตนของตน และเริ่มประสานเข้ากับพลังแห่งกฎเกณฑ์ระหว่างฟ้าดินอย่างเต็มที่!
เหนือสำนักฮุ่นหยวนก็มีเมฆอสนีบาตผุดขึ้นจากความว่างเปล่าทันที
“ท่านพ่อ พวกเราไปด้วยกัน”
เสิ่นชิงหลีก็ยังกังวลว่าบิดาของนางจะต้านทานอสนีบาตไม่ไหว
แต่หากข้ามเคราะห์พร้อมกันก็จะไม่มีปัญหาเช่นนี้
ไม่ว่าจะมีเมฆอสนีบาตมามากเพียงใด นางก็ช่วยได้
“ดี”
ความคิดของเสิ่นคว่อ แท้จริงแล้วก็เหมือนกับเสิ่นชิงหลี
แม้ในสายตาคนมากมาย เสิ่นชิงหลีจะไร้ผู้ต่อกรแล้วก็ตาม
แต่ในใจของเสิ่นคว่อ นางก็ยังเป็นเพียงบุตรสาวที่ต้องการเขาปกป้อง
หากมีภัยอันตรายใด เขาอยู่ข้างนางก็สามารถช่วยต้านทานได้บ้าง
ไม่ถึงกับรับประกันว่านางจะปลอดภัยทุกอณู แต่ก็ต้องรักษาชีวิตนางไว้
อาหลีของเขาทนทุกข์มามากมายนัก
เส้นทางในอนาคต ตราบใดที่บิดาอย่างเขายังอยู่ ก็ต้องช่วยขจัดอุปสรรคให้นาง ทำให้เส้นทางของนางราบรื่นขึ้น และราบรื่นกว่าเดิม
“มาเถิด”
ทั่วร่างของเสิ่นคว่อมีแสงขาวระยิบเหมือนน้ำตก
เงาวิหคน้ำแข็งแปลงเป็นกฎแห่งธาตุน้ำเชื่อมต่อเข้ากับไอน้ำในฟ้าดิน
อากาศที่มองไม่เห็นมีน้ำ
เมฆอสนีบาตที่รวมตัวมีน้ำ
ลำน้ำ พืชพรรณ ขุนเขา มีน้ำ
คน สัตว์ และสิ่งมีชีวิตทั้งมวล ล้วนมีน้ำ
…
เสิ่นคว่อปลดปล่อยสิ่งที่รู้แจ้งออกสู่ฟ้าดินโดยไม่กดข่ม
เมฆอสนีบาตที่เขาก่อขึ้น กลับไม่เหมือนกับของเสิ่นชิงหลี