สายตาของเสิ่นชิงหลีมิได้หยุดอยู่ที่นี่ นางมองลึกเข้าไปในสกุลเสิ่น
ที่นั่นมีแสงสีทองอร่ามยิ่งนัก…
‘ลูกเอ๋ย’
เสียงแหบพร่าแต่อ่อนโยนดังมาจากแสงสีทอง
แววตาของเสิ่นชิงหลีสั่นไหวเล็กน้อย
‘ถึงเวลาตื่นแล้ว’
เสียงดังก้องราวทะลุผ่านกาลเวลาและมิติ สะเทือนถึงทะเลญาณของเสิ่นชิงหลี
นางเบิกตากว้างในทันที ทว่าลมหายใจกลับอบอวลด้วยกลิ่นคาวเลือด?
‘นี่มัน…’
เสิ่นชิงหลีแตะใต้จมูกจึงรู้ว่าเลือดกำเดาไหล
เหตุผลก็ง่ายดายยิ่ง นาง ‘ดูดซับ’ พลังมากเกินไป
โชคดีที่เสียงนั้นปลุกนาง มิฉะนั้นนางคงดูดซับจนร่างระเบิด
เสิ่นชิงหลีเริ่มควบคุมลมหายใจทันที และพบว่าทะเลญาณมีพลังวิญญาณอุดมสมบูรณ์เกินไป!
‘มิติอัปเกรดแล้ว?’
จิตของเสิ่นชิงหลีเคลื่อนไหว ร่างก็ปรากฏในมิติแล้ว
พื้นที่สีเขียวที่เคยปรากฏเพิ่มขึ้นสิบเท่า!
แต่สิ่งที่ทำให้เสิ่นชิงหลีดีใจที่สุดคือต้นฝูซางออกผลอีกครั้ง แถมยังมีสามผล!
แน่นอนว่าต้นฝูซางก็สูงขึ้นสามเท่า เติบใหญ่ขึ้นมาก กิ่งก้านใบหนาทึบ
‘นี่มัน…’
เสิ่นชิงหลีเห็นว่ามีพุ่มหญ้าห้าสีเพิ่มขึ้นใต้ต้นฝูซาง นางจึงย่อตัวลงดูทันที
ข้อความหนึ่งปรากฏในสมองนางอีกครั้ง
‘หลิงจือเซียนห้าธาตุ!’
ดวงตาของเสิ่นชิงหลีเป็นประกาย!
เพราะนี่คือหลิงจือเซียนห้าธาตุที่สุกเต็มที่อายุพันปี เป็นสมุนไพรหลักในการปรุงโอสถจักรพรรดิ
ก่อนหน้านี้บิดาของนางเพื่อช่วยนาง กลืนโอสถจักรพรรดิเข้าไปโดยมิได้ย่อยดีแล้วก็เข้าต่อสู้เลย ทำให้ระดับการบำเพ็ญไม่มั่นคง ยังติดอยู่ขั้นครึ่งก้าวสู่จักรพรรดิเสวียน ไม่อาจก้าวสู่ขอบเขตจักรพรรดิได้สมบูรณ์