ภายในตำหนักเสวียนอู่ ฉินซู่หนี่ซึ่งหลบซ่อนตัวเงียบไม่ยอมปรากฏกาย กำลังกำชับสั่งเสีย “ฉาฉา อีกสักครู่ต้องเปิดใจให้กว้าง อย่าได้ขัดขืนต่อต้านแม้แต่น้อย เข้าใจไหม?”
ผู้ที่นั่งอยู่ตรงหน้าฉินซู่หนี่ ก็คือ “ซูฉาฉา”! ปี้เหลียนเทพธิดาในตอนนี้ แต่ฉินซู่หนี่ตั้งชื่อเล่นให้ นางก็เรียกมาตลอดว่า “ฉาฉา”
“แต่ท่านยกปฐมแหล่งของตนเองให้ข้าแล้ว เกิดจงหมิงหลานลงไม้ลงมือปลิดชีพขึ้นมาจริง จะทำอย่างไร?” ปี้เหลียนคลอคลอน้ำตา อาลัยอาวรณ์ “ฉาฉาอยู่โดยไร้ท่านมิได้”
“วางใจเถิด” ฉินซู่หนี่ในใจยิ้มเยาะ! เมื่อนางกล้าทำเช่นนี้ ก็มีเป้าหมายเพื่อให้จงหมิงหลานลงมือสังหารนาง เมื่อนาง “ตาย” ไป นางก็ไม่เชื่อว่า จวิ้นจะยังไม่จัดการจงหมิงหลาน!
ส่วนตัวนาง แน่นอนว่าไม่มีทางตายจริง!
“แม้นางจะสังหารข้าจริง ตราบใดที่แหล่งเทวะของข้ายังอยู่ในตัวเจ้า ข้าก็คืนชีพได้”
มิใช่เพียงเท่านั้น…
สิ่งที่ทำให้ฉินซู่หนี่ตัดสินใจทำเช่นนี้! ยังมีอีกสาเหตุหนึ่ง
“และหากข้า ‘ตาย’ ไปแล้ว บางทีเจ้าอาจจะปลุกพรสวรรค์สืบทอดของอสรพิษเสวียนอู่แห่งข้าได้ จากแหล่งเทวะที่ข้าหลงเหลือเอาไว้”
ปี้เหลียนนิ่งงันไป ไม่อยากจะเชื่อ “ข้า ทำได้หรือ?”
“ลองดู” ฉินซู่หนี่ค่อนข้างมั่นใจ
ความทรงจำของจ้าวเยว่ทั้งหมด นางล้วนมี!
ดังนั้นนางแจ่มแจ้งดีว่า ในร่างของเสิ่นชิงหลีมีสืบทอดหงส์เพลิง!
เหตุใดบุตรีของจงหมิงหลานถึงได้ เหตุใดบุตรีของฉินซู่หนี่นางถึงไม่ได้?
ก่อนหน้านี้ นางก็เพียงเคียดแค้น! แต่เมื่อไม่นานมานี้ นางนึกถึงความเป็นไปได้ประการหนึ่ง—ครั้นจงหมิงหลานให้กำเนิดเสิ่นชิงหลีนั้น จงหมิงหลานก็สิ้นชีพ!
ฉินซู่หนี่จึงสันนิษฐานว่า พลังเทพของสี่เทพวิญญาณแห่งทิศมิใช่ว่าไม่อาจสืบทอดลงมา แต่เป็นเพราะสี่เทพวิญญาณแห่งทิศดำรงอยู่ได้เพียงหนึ่งเดียว! บนโลกนี้ย่อมไม่อาจมีสี่เทพวิญญาณแห่งทิศองค์ที่สอง