เสิ่นชิงหลีรู้สึกเลือนรางว่ารสสัมผัสนี้ คลับคล้ายจะคุ้นเคย?
แต่ไม่ทันได้คิดละเอียด มือของตี้จิ้นก็ยกขึ้นประคองศีรษะนางไว้จริง ริมฝีปากเย็นเฉียบแตะลงบนริมฝีปากนาง
สายใจเสิ่นชิงหลีสั่นสะท้าน ขนตางอนหนากระตุกเล็กน้อย ทว่ากลับหลับตาลงเบา ๆ
ไม่ขัดขืน
ไม่ผลักไส
เพียงเท่านี้ก็แสดงถึงใจของนาง!
ตี้จิ้นออกแรงประคองหนักขึ้น จูบของเขาก็พลอยแนบแน่นขึ้นตาม
มิใช่แค่พอเป็นพิธี...
ดูดดื่มเบา ๆ เชิญชวนเนิบ ๆ อยากล่วงลึกขึ้นอีก!
ทว่า—
“ก๊อก ก๊อก”
ประตูตำหนักถูกเคาะ
“ฝ่าบาท”
มีคนมาทูล
ตี้จิ้นชะงัก เพราะมือของเสิ่นชิงหลีดันริมฝีปากเขาไว้
แต่เขาก็อิ่มเอมใจมากแล้ว ยิ้มพลางฉวยมือนางขึ้นมาจูบอีก
เสิ่นชิงหลีดึงมือกลับ เห็นสีหน้าเขาดีขึ้นแล้ว จึงเก็บฤทธิ์เทวะ ตอบรับ “เข้ามา”
แม่ทัพหญิงนอกตำหนักจึงผลักประตูเข้ามา แต่ไม่เห็นฝ่าบาท เห็นแค่เส้าหวี่
“ท่านแม่”
“ทูลเส้าหวี่”
เสิ่นชิงหลีกับแม่ทัพหญิงเอ่ยพร้อมกัน
แม่ทัพหญิงรอให้เสิ่นชิงหลีหยุด จึงต่อความทันที “องค์หญิงอยู่ก็เช่นกัน หม่อมฉันเซียวอวี่อิ๋ง สังกัดใต้บังคับบัญชาแม่ทัพจิน จินซั่งเจี้ยง ให้มารายงานเส้าหวี่และฝ่าบาท—
เสิ่นตัวท่านนั้นเหาะขึ้นสวรรค์ถึงตำหนักตะวันตกโดยสวัสดิภาพแล้ว แม่ทัพจินนำเสิ่นชิงโม่ไปรับคนที่ทางออกอุโมงค์แล้ว ขอองค์หญิงทรงวางพระทัย”
“อาสี่ขึ้นมาแล้วหรือ?” เสิ่นชิงหลีรู้สึกว่าข่าวมารวดเร็วมาก แต่ไม่แปลกใจที่คนขึ้นมาแล้ว