"ครีด!"
เสียงร้องแหลมก้องกังวาน แทงทะลุถึงวิญญาณ!
เหล่าเซียนที่อยู่ใกล้เคียงต่างรู้สึกราวกับดวงจิตกำลังจะหลุดออกจากร่าง
มิต้องพูดถึงเซียนชั้นสูงที่ถูกเล็งเป้าเลย...
สามวิญญาณเจ็ดปราณของเขาประหนึ่งถูกจับยึดไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้
พลังเซียนก็ไร้หนทางใช้การ ร่างกายทั้งร่าง หรือไม่สิ ทั้งดวงจิตล้วนถูกกดขี่จนสิ้นท่า ปล่อยให้เสิ่นชิงหลี 'พลิกไปพลิกมา' 'ผัดทอดตุ๋นนึ่ง' ตามอำเภอใจ
บนใบหน้าค่อนข้างหล่อเหลาของไป๋ฉงหลวน เหงื่อเย็นเยียบไหลซึม
ด้วยวรยุทธ์ลึกลับเกินคาดเดาเช่นนี้ เขายอมรับว่าตนไม่อาจต้านทานได้
"นี่..." จอมเทพไป๋เหรินหันไปทางซีหวังหมู่ "ท่านแม่ทัพจะไม่ห้ามหรือ? นี่มันใช้โทษทัณฑ์ส่วนตัวกลางที่สาธารณะมิใช่รึ?"
"ข้ารับผิดชอบเอง" จินอูเอ่ยปาก "หากเส้าหวี่ของพวกเราจับผิดคน ข้าจะสลายเทวภาวะตนเอง"
จอมเทพไป๋เหรินจึงหุบปากทันที เพราะไม่อาจหาเรื่องต่อได้อีก
หากวันหน้าผู้ใดอยากเลียนแบบเสิ่นชิงหลี ก็ต้องมีเทวะขั้นปฐมภูมิเช่นจินอูคอยหนุนหลัง
มองทั่วทั้งแดนเทวะ เกรงว่ามีเพียงเสิ่นชิงหลีเท่านั้นที่มี 'ทุนทรัพย์' เช่นนี้
อย่างไรก็ตาม ไท่ซั่งกลับค่อนข้างกังวล "ความทรงจำของเซียนชั้นสูงนั้นกว้างใหญ่ไพศาล อาจารย์น้อย... จะไหวหรือ?"
นี่ก็คือจุดที่ซีหวังหมู่กังวลเช่นกัน เซียนชั้นสูงแต่ละตนล้วนมีความทรงจำอย่างน้อยหลายหมื่นปี การใช้วิชาตรวจค้นวิญญาณกับพวกเขาจึงกินพลังอย่างยิ่ง
พลังจิตของเสิ่นชิงหลีแข็งแกร่งนัก แต่นางเพิ่งเผลอใช้จนหมดเกลี้ยงอย่างชัดเจนเมื่อครู่นี้ เวลาอันสั้นเช่นนี้มิอาจฟื้นคืนได้เต็มที่
และเสิ่นชิงหลีที่หลับตาอยู่ก็ค่อนข้างเหนื่อยล้าเช่นกัน