ภายใต้แสงสีเขียวหม่น
เสิ่นชิงหลียืนอยู่ภายในอาคารหลังนั้น
แสงสีเขียวห่อหุ้มนางไว้ ราวกับสาหร่ายสีเขียวเหนียวหนืด เย็นเยียบและน่าขยะแขยง
"พี่สาว?"
เสียงเดียวที่เรียกนางเช่นนี้ดังขึ้นมา
เสิ่นชิงหลีหันกลับไปด้วยความตกตะลึง สมดังคาดก็เห็นตี้จิ้น!
"ชู่ว"
ตี้จิ้นยกมือทำท่าให้เงียบ
เสิ่นชิงหลีจึงกลืนเสียงที่จะเอื้อนเอ่ยกลับลงคอ
มือของนางถูกนิ้วมือของเขาคล้องเกี่ยวกุมไว้ นี่คือวิธีจับมือที่ตี้จิ้นใช้เป็นประจำหลังจาก "ขึ้นครอง"
แต่มีบางอย่างผิดปกติ นางไม่น่าจะมาเป็นร่างจริง หรือไม่ถูก หรือนี่ไม่ใช่ความฝัน?
"ดีแล้ว พูดได้แล้ว แต่ยังต้องเบาเสียง"
"ที่นี่ที่ไหน?" เสิ่นชิงหลีถามทันที
"พี่สาวไม่รู้หรือ?" ตี้จิ้นเองก็ประหลาดใจเช่นกัน
เสิ่นชิงหลีมองเขา ส่ายหัว "แล้วเจ้าล่ะ มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร?"
"ข้าอยู่ที่นี่มาตลอด" คำพูดนี้ของตี้จิ้นทำให้เสิ่นชิงหลีขมวดคิ้ว
เขาอยู่ที่นี่มาตลอด เช่นนั้นคนที่อยู่ในมิติของนางคือใครกัน?
อีกนัยหนึ่ง มีเขากี่คนกันแน่!
"อย่าพูดอ้อมค้อม"
เสิ่นชิงหลีตัดสินใจถามให้รู้เรื่อง!
"เจ้าต้องตอบข้า อย่าถามกลับ"
มิฉะนั้นนางจะถูกเขาลากจูงหัวข้อสนทนาไปง่าย ๆ เจ้าเด็กนี่ถนัดที่สุดเรื่องนี้!
"อ้อ"
ตี้จิ้นหลุบตาลง ขนตายาวปรกลงมาอย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ผู้คนเกิดความสงสาร!
เสิ่นชิงหลีเบือนหน้าไป ไม่มองเขา "ก่อนอื่นบอกมา ที่นี่คือที่ใด?"
"ป้อมใหญ่แห่งตระกูลสวรรค์ปฐพี" ตี้จิ้นตอบตามตรง แต่ตลอดเวลากำลังสังเกตเสิ่นชิงหลี
"ดังนั้นเอง!" เสิ่นชิงหลีแววตาคมขึ้นเล็กน้อย "ตอนนี้เจ้าเกิดอะไรขึ้น เป็นกายทิพย์ที่แยกออกมาใช่หรือไม่?"