หม่าซานคิดมาตลอดว่านางไม่เป็นวรยุทธ์ ดูท่าเขาเองก็มีวันที่มองพลาดเหมือนกัน
เด็กสาวคนนี้มีฝีมือหมัดมวยติดตัวอยู่ชัด ๆ ผ่านไปตั้งสิบกระบวนท่าแล้ว ยังจับนางไม่ได้อีกหรือ?
ตอนนี้หม่าซานเริ่มร้อนใจขึ้นมาแล้ว
เจ้าพวกไร้ประโยชน์นั่นก็เหมือนกัน คนตั้งมากมายรุมกันแล้วยังจับนางไม่ได้อีกหรือ?
ได้ยินเสียง “ปัง!” ดังขึ้น กระบองไม้ของชายอีกคนฟาดลงบนหม้อเหล็กที่หลินเยวี่ยอวิ๋นแบกอยู่บนหลัง เกิดเสียงกระทบดังสนั่น
คราวนี้หลินเยวี่ยอวิ๋นไม่กล้าสนใจแต่การต่อสู้กับหม่าซานอีกต่อไป นางรีบเบี่ยงตัวหลบกระบองของคนด้านหลังที่ฟาดเข้ามาอีกครั้ง
หลินเยวี่ยอวิ๋นเบี่ยงตัวไปด้านข้าง ย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วหมุนตัวอย่างรวดเร็ว ในพริบตาก็มาถึงด้านหลังหม่าซาน ก่อนยกเท้าถีบเข้าที่เอวด้านหลังของเขาอย่างแรง หม่าซานเสียหลักพุ่งไปข้างหน้าสองก้าว เกือบล้มคะมำ
จากนั้นเสียง “ปัง!” ก็ดังขึ้น ตามด้วยเสียง “กร๊อบ!” ที่แตกหักอย่างชัดเจน—
พร้อมเสียงกระบองไม้ครึ่งท่อนตกกระแทกพื้นดัง “เคร้ง”
แรงถีบของหลินเยวี่ยอวิ๋นทำให้ใบหน้าหม่าซานพุ่งตรงเข้าหากระบองไม้ท่อนใหญ่ที่ชายร่างกำยำฟาดมา ร่างของหม่าซานหลบไม่ทัน ทำได้เพียงเบือนหน้าหนี พร้อมยกมือขึ้นบังศีรษะโดยสัญชาตญาณ หวังไม่ให้กระบองฟาดโดนหัว
แต่ชายร่างกำยำหยุดแรงฟาดไม่ทัน เขาจึงฟาดลงไปเต็มแรง หม่าซานยังไม่ทันได้ร้องด้วยความเจ็บ ก็ถูกกระบองฟาดจนสลบไปทันที แขนของเขาก็ถูกชายร่างกำยำตรงหน้าฟาดหักไปด้วย
กระบองไม้หักเป็นสองท่อน เห็นได้ชัดว่าแรงฟาดไม่ธรรมดา!
ชายร่างกำยำมองหม่าซานที่ล้มอยู่บนพื้นด้วยแววตาโกรธเกรี้ยวและสับสน