เหตุผลที่ป้าจางพอเห็นเหยาซื่อกับหลินเยวี่ยอวิ๋นก็ทำหน้าไม่รับแขกใส่
ก็เพราะตั้งแต่สามีของนางเห็นเหยาซื่อครั้งแรก เขาก็มักทำดีกับอีกฝ่ายราวกับกำลังเอาใจอยู่เสมอ
นางถึงขั้นเคยได้ยินคนในหมู่บ้านพูดกันว่า ก่อนหน้านี้ตอนเฒ่าหลิวขับรถเทียมวัวเข้าเมือง เขายังคิดจะไม่รับเงินเหรียญทองแดงจากเหยาซื่อด้วย
ต่อมา นางยังไปซักถามเฒ่าหลิวเรื่องนี้ ทั้งสองจึงทะเลาะกันใหญ่โต
หลังจากนั้น ป้าจางก็ไม่ชอบเหยาซื่อกับลูก ๆ ของนางในหมู่บ้านมาตลอด
นางถึงกับคิดว่าเหยาซื่อยั่วยวนสามีของตน ซึ่งแก่พอจะเป็นพ่อของอีกฝ่ายได้แล้ว จึงทำให้เป็นเช่นนี้
ที่ทำให้นางโมโหยิ่งกว่าคือ ลูกชายคนที่สองของนางกลับดีกับหลินเฉิงเฟิง บุตรชายคนที่สามของตระกูลหลินยิ่งกว่าพี่น้องแท้ ๆ เสียอีก นางจึงยิ่งเดือดดาล
ลูกชายคนที่สองถึงกับช่วยหลินเหล่าซานดูแลนาสองหมู่ที่แยกมาจากบ้านใหญ่ตระกูลหลิน ทั้งยังหาบน้ำไปรดนาของบ้านหลินเหล่าซานด้วย
นางเคยดุลูกชายคนซื่อบื้อของตนไปหลายครั้ง แต่ถึงปากเขาจะรับปากว่าคราวหน้าจะไม่ช่วยอีก ทว่าลับหลังก็ยังแอบไปช่วยดูแลนาข้าวให้คนอื่นอยู่ดี
เรื่องนี้ทำให้ป้าจางโมโหจนแทบกระอัก มองว่าผัวเมียบ้านสามตระกูลหลินเกิดมาเพื่อข่มนางโดยแท้
หลินเยวี่ยอวิ๋นไม่รู้เรื่องเหล่านี้ ไม่นานนางก็ออกจากบ้านเฒ่าหลิวแล้วกลับถึงลานบ้านของตน
ไม่เห็นน้องชายกับน้องสาวอยู่ในลาน คิดว่าพวกเขาคงกำลังนอนกลางวันกันอยู่
หลินเยวี่ยอวิ๋นไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของน้อง ๆ จึงลงกลอนประตูจากด้านใน
วางตะกร้าสะพายลง แล้วยกหม้อเหล็กใบใหญ่ออกวางไว้ข้าง ๆ
จากนั้นก็เดินไปข้างเตา เปิดฝาหม้อดินดู เห็นโจ๊กขาวเหลืออยู่หนึ่งชาม นางจึงตักใส่ชาม โรยเกลือลงไปสองสามเม็ด ใช้ตะเกียบคนเล็กน้อย แล้วยกซดไม่กี่คำจนหมด