คราวนี้ เรื่องที่หยางซื่อพามารดาเดินถามหาบุตรสาวไปทั่วทุกบ้านในหมู่บ้านตระกูลหยางก็เริ่มแพร่สะพัดไปทั่วหมู่บ้านอย่างช้า ๆ
ต่อมากลับยิ่งลือกันไปไกล แถมยังแตกออกเป็นหลายเวอร์ชัน
บ้างก็ว่าบุตรสาวของหยางซื่อถูกพวกค้ามนุษย์ลักพาตัวไประหว่างทางมาหาตระกูลหยางฝั่งมารดา อาจถูกขายเข้าโรงคณิกาหรือหมู่บ้านห่างไกลให้ไปเป็นภรรยาของใครสักคน
บ้างก็ว่าบุตรสาวของหยางซื่อหายตัวไปที่บ้านตระกูลหยางฝั่งมารดา อาจถูกคนตระกูลหยางขายไปแล้ว
อีกกระแสหนึ่งก็ว่าหยางซื่อถูกครอบครัวสามีหลอกลวง คนบ้านสามีแอบยกลูกสาวให้ออกเรือนหรือขายแลกเงิน แล้วโกหกนางว่าบุตรสาวไปบ้านญาติฝั่งมารดาแล้วยังไม่กลับ พอนางไปตามหาไม่พบจึงรีบร้อนกลับไปคิดบัญชีกับบ้านสามี
แต่ละเวอร์ชันเล่ากันเป็นตุเป็นตะเสียจนทุกคนไม่รู้แล้วว่าควรเชื่อเรื่องไหน
ในสมัยโบราณ ผู้คนไม่มีความบันเทิงอะไรมากนัก จึงชอบสอดรู้เรื่องชาวบ้านเป็นที่สุด ถึงขั้นไม่สนด้วยซ้ำว่าตอนนี้ยังมีหญิงสองคนในบ้านตระกูลหยางกำลังอยู่ไฟ
พากันไปถามที่บ้านตระกูลหยางว่าเรื่องไหนกันแน่ที่เป็นความจริง
ด้วยเหตุนี้ญาติฝั่งมารดาของหยางซื่อจึงรำคาญจนแทบอยากอยู่ไฟกันทั้งบ้าน แล้วปิดประตูไม่ต้อนรับใครอีก
หลังออกจากหมู่บ้านตระกูลหยาง หยางซื่อก็รีบวิ่งกลับไปยังเรือนใหญ่ตระกูลหลินในหมู่บ้านต้าเคิง ราวกับมีผีไล่ตามอยู่ข้างหลัง
หยางซื่อยืนอยู่ในลานบ้าน ยังไม่ทันได้หายใจเต็มปอดสองครั้ง ก็เห็นหลินเยวี่ยจิ่วจากเรือนสามเดินออกมาพอดี
หยางซื่อตะโกนเรียกเสียงดัง
「จิ่วเอ๋อร์ มานี่สิ! เจ้าไม่ได้เห็นพี่สาวคนโตมาหลายวันแล้วใช่ไหม? บอกข้ามาตามตรง」