ซ่งเชียนเซี่ยรู้อยู่แล้วว่าผลจะออกมาแบบนี้ แต่ภายนอกก็ยังต้องแสร้งทำท่าตกใจเหมือนคนกำลังดูเรื่องสนุก
“นี่ไม่ใช่อาจารย์ภาควิชาสังคมวิทยาจากมหาวิทยาลัยเจียงเฉิงหรอกเหรอ ก่อนหน้านี้เคยติดต่อกันเรื่องคดีเก่านี่”
หลินหว่านเองก็รู้สึกเหลือเชื่อ รีบเปิดแฟ้มข้อมูลภายในของเฉิงเยี่ยนขึ้นมาทันที
“ศาสตราจารย์เฉิงเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาชญาวิทยาที่กองบัญชาการตำรวจนครบาลเชิญพิเศษนะ เดือนก่อนคดีขายตรงผิดกฎหมายรายใหญ่ของตำรวจเศรษฐกิจ ก็เป็นเขาที่ให้คำแนะนำเรื่องภาพลักษณ์ทางจิตวิทยา แล้วจะไปเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมได้ยังไง?”
อาจารย์เจิ้งรีบเตือนหัวหน้าของตัวเอง กลัวว่าเขาจะบุ่มบ่าม
“ผู้กองกู้ คนนี้เป็นผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับเชิญเป็นพิเศษ อิทธิพลทางสังคมสูงมากนะครับ”
“ถ้าสืบแล้วไม่เจออะไร ท่านผู้อำนวยการหลี่ต้องด่าแน่ ต้องรอบคอบหน่อยครับ”
กู้ถิงเชินจ้องชื่อบนหน้าจอโดยไม่พูดอะไร
สัญชาตญาณของหัวหน้ากองสืบสวนบอกเขาว่า เรื่องนี้ไม่มีทางง่ายแค่นี้แน่
ชื่อของเฉิงเยี่ยนเคยปรากฏเป็นเบาะแสรอบนอกในคดีก่อน ๆ อย่างจงใจหรือไม่จงใจ
ครั้งหนึ่งอาจเป็นเรื่องบังเอิญ แต่สองครั้งย่อมไม่ใช่เรื่องบังเอิญอีกต่อไป
แววตาของกู้ถิงเชินเย็นเยียบ
“อาจารย์เจิ้ง ไปตรวจสอบแหล่งเงินทุนของกลุ่มวิจัยเฉิงเยี่ยนก่อน”
“หลินหว่าน เธอกับซ่งเชียนเซี่ยไปตรวจสอบบันทึกการเดินทางทั้งหมดของเฉิงเยี่ยนในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมา ดูว่าเส้นทางการเคลื่อนไหวของเขากับฮานฟางมีช่วงที่ทับซ้อนกันในสถานที่เดียวกันหรือเปล่า”