ตำรวจสืบสวนอาวุโสหลายคนต่างชะงักงัน
พวกเขาคุ้นเคยกับคนร้ายที่ถือมีดถือปืน คุ้นเคยกับการตรวจสถานที่เกิดเหตุเพื่อหารอยนิ้วมือ
วิธีลงมือที่ซ่งเชียนเซี่ยโยนออกมานี้ พลิกความเข้าใจของพวกเขาเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมต่อเนื่องไปโดยสิ้นเชิง
ตำรวจสืบสวนอาวุโสสองสามคนด้านล่างเริ่มถกเถียงกันอย่างดุเดือด
“พูดไม่กี่ประโยคก็ทำให้คนตายได้เลยเหรอ? เหลือเชื่อเกินไปแล้ว นี่ไม่ใช่วิชาสะกดจิตในนิยายกำลังภายในสักหน่อย...”
“นั่นสิ คนเราไม่ใช่คนโง่ จะถูกล้างสมองกันง่าย ๆ ได้ยังไง?”
สายตาของตำรวจสืบสวนอาวุโสกวาดไปมาระหว่างซ่งเชียนเซี่ยกับเฉิงเยี่ยนที่ยืนอยู่บนเวที
สายตาของกู้ถิงเชินจับจ้องเฉิงเยี่ยนบนเวทีราวกับเรดาร์
เขาอยากรู้ว่าผู้เชี่ยวชาญเชิญพิเศษท่านนี้จะคลี่คลายปัญหานี้อย่างไร
มุมปากของเฉิงเยี่ยนยังคงประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพอ่อนโยน
ตำรวจหญิงสาวจากกองบังคับการเมืองเจียงเฉิงคนนี้ มีปัญหาใหญ่จริง ๆ
ครึ่งเดือนก่อน เขาเคยสนทนาทางโทรศัพท์เข้ารหัสกับนกเค้าราตรีครั้งหนึ่ง
อีกฝ่ายบอกว่าระบบแพนโดรายังไม่ได้ทำลายตัวเองจนถึงตอนนี้ และเชื่อมั่นว่าพันหน้ายังไม่ตาย เพียงแต่หลบซ่อนอยู่ในมุมใดมุมหนึ่ง
บางทีตำรวจหญิงสาวคนนี้อาจเป็นคนเดียวที่ติดต่อกับพันหน้าได้
นกเค้าราตรีไม่สนใจเงินชดเชยสองพันหนึ่งร้อยหมื่นหยวนเลยแม้แต่น้อย ที่ปล่อยคดีต่อเนื่องชุดนี้ออกมา ก็เพื่อทดสอบปฏิกิริยาของเธอ
ตอนนี้ ปลาก็ติดเบ็ดแล้ว
“สมมติฐานที่ตำรวจหญิงท่านนี้เสนอมาน่าสนใจมาก และไม่ได้เหนือธรรมชาติเลยแม้แต่น้อย”
เสียงของเฉิงเยี่ยนดังกังวานไปทั่วห้องประชุม เขาหันไปเขียนอักษรสี่ตัวลงบนกระดานไวต์บอร์ดว่า ‘ผู้กระทำโดยตัวแทน’
“เรื่องนี้มีทฤษฎีรองรับอย่างชัดเจนในสังคมวิทยาอาชญากรรม”