*
“เพราะฉะนั้น ข้าจึงคิดว่าเจ้าตายไปเสียจะดีที่สุด เมื่อตายแล้ว เขาก็จะได้ตัดใจเสียที!”
นางกำนัลคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลังขยับเข้ามาหนึ่งก้าวแล้วกล่าวว่า “องค์หญิง บ่าวเกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นเสียก่อน มิสู้ลงมือคืนนี้เลยเพคะ”
เวินอี๋เหลือบมองหยุนอู้อย่างเย็นชา ก่อนพยักหน้าเห็นด้วย
เมื่อได้รับคำสั่งจากเวินอี๋ นางกำนัลก็เดินไปหาองครักษ์ที่ยืนถือกระบี่อยู่ข้าง ๆ แล้วสั่งด้วยท่าทีหยิ่งผยอง
“องค์หญิงมีรับสั่งให้ฆ่านางปีศาจนั่น แล้วนำไปทิ้งไว้นอกเมือง รีบลงมือเข้า!”
“ขอรับ!”
องครักษ์รับคำ ก่อนชักกระบี่คมกริบออกจากฝักแล้วมุ่งหน้าไปทางหยุนอู้
หยุนอู้ถูกมัดด้วยเชือกจนขยับตัวไม่ได้ รอบด้านยังเต็มไปด้วยคนของเวินอี๋ นางได้แต่มององครักษ์ถือกระบี่เดินเข้ามาอย่างช่วยไม่ได้
หยุนอู้กลัวเจ็บ จึงนึกภาพความเจ็บปวดตอนถูกกระบี่คมกริบแทงทะลุอกได้อย่างชัดเจน
เธอกลัวเจ็บมาก อีกเดี๋ยวก็คงต้องจบโลกใบนี้แล้ว ไม่รู้ว่าจุดเชื่อมต่อเกิดปัญหาอะไรขึ้น ภารกิจนี้จะสำเร็จไหมนะ...
เสียงลูกธนูพุ่งแหวกอากาศดังฉิว ก่อนแทงเข้าที่ลำคอขององครักษ์อย่างแม่นยำ