*
ฤดูใบไม้ผลิผ่านพ้น ฤดูใบไม้ร่วงเวียนมา เวลาเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็ว แม้ผลการเรียนของหยุนเยี่ยนอันจะสู้ซ่งอวี่ไป๋ไม่ได้ แต่ก็ถือว่าฉลาดมากแล้ว
เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่ดีมากได้ด้วยตัวเอง ไม่ได้พึ่งพาคนในครอบครัว แม้จะไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกับซ่งอวี่ไป๋ แต่ก็เป็นหนึ่งในสถาบันชั้นนำเช่นกัน
ยิ่งไปกว่านั้น มหาวิทยาลัยทั้งสองแห่งยังอยู่ในเมืองเดียวกัน และอยู่ไม่ไกลกันนัก
หลังจากหยุนเยี่ยนอันกับซ่งอวี่ไป๋ไปเรียนมหาวิทยาลัยต่างเมือง ทั้งคู่ก็มักกลับมาอยู่บ่อย ๆ โดยปกติแล้วในช่วงวันหยุด หยุนอู้จะได้เห็นซ่งอวี่ไป๋มาปรากฏตัวที่บ้านตระกูลหยุน
หยุนอู้เริ่มเรียนบัลเลต์ตั้งแต่เด็ก ประกอบกับก่อนหน้านี้หยุนเยี่ยนอันกับซ่งอวี่ไป๋ช่วยติวหนังสือให้เธอด้วยกันมาตลอด ผลการเรียนวิชาสามัญของเธอจึงดีไม่น้อย
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงสอบเข้าคณะศิลปกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยซีได้อย่างราบรื่น ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเดียวกับซ่งอวี่ไป๋
ช่วงเปิดภาคเรียนของมหาวิทยาลัยซี ดอกไม้ริมถนนสายหลักในมหาวิทยาลัยกำลังบานสะพรั่งพอดี เย่เสี่ยวหว่านลากกระเป๋าเดินทางยืนรออยู่ไม่ไกลจากประตูมหาวิทยาลัย
เธอกำลังรอหยุนอู้ เพื่อนร่วมชั้นมัธยมปลายและเพื่อนสนิท ทั้งสองสอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ได้พร้อมกัน
ตรงประตูมหาวิทยาลัยที่ไม่ได้พลุกพล่านมากนัก มีรถมายบัคราคาแพงจอดอยู่คันหนึ่ง ดึงดูดสายตาผู้คนมากมาย ทั้งรุ่นพี่ที่มาคอยต้อนรับนักศึกษาใหม่และผู้ปกครอง
คนที่ลงจากรถก่อนคือคนขับ เขารีบลงมือยกกระเป๋าเดินทางออกมาอย่างคล่องแคล่ว
เด็กสาวในชุดเดรสสีขาวก้าวลงจากเบาะหลัง แขนที่เผยออกมาขาวผ่องและเรียวบางเป็นพิเศษ ข้อมือสวมกำไลหยกที่มีมูลค่าสูง
รูปร่างของเธอเพรียวระหง เพราะฝึกเต้นมานานหลายปีจึงมีบุคลิกโดดเด่นเหนือใคร ใบหน้าจิ้มลิ้มงดงาม ดวงตากลมใสแวววาวมองแล้วชวนให้หัวใจอ่อนยวบ