*
“ไม่มีหรือ?”
หยุนอู้กะพริบตาปริบ ๆ อย่างงุนงง ดวงตากลมใสฉายแววประหลาดใจและไม่อยากเชื่ออย่างชัดเจน
“แต่ท่านอาจารย์จับชีพจรให้ข้าแล้ว ข้าก็ได้บำเพ็ญคู่กับท่านอาจารย์จริง ๆ ไม่ใช่หรือว่าบำเพ็ญคู่กันแล้วจะตั้งครรภ์?”
“พักเรื่องที่การให้กำเนิดทายาทของเผ่าเทพยากเย็นเพียงใดไว้ก่อน เรื่องบำเพ็ญคู่นี่สิ...”
ชิงหลานกอดอก พึมพำอย่างครุ่นคิด คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันขณะนางไตร่ตรองอยู่คนเดียว ก่อนจะเอ่ยถามอย่างลังเลว่า
“กระต่ายน้อย เจ้าได้บำเพ็ญคู่กับจอมเทพอย่างไรหรือ?”
“ท่านอาจารย์บอกว่า เพราะนางนอนเตียงเดียวกับข้า แล้วยังช่วยลูบขนให้ข้าทุกวัน นั่นแหละคือการบำเพ็ญคู่ จากนั้นข้าก็ตั้งครรภ์ ท่านอาจารย์จึงบอกว่าพวกเราควรแต่งงานกัน”
หยุนอู้ตอบอย่างลังเล ก่อนหน้านี้นางเชื่อเรื่องเหล่านี้สนิทใจ
แต่ตอนนี้กลับยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล หรือเป็นเพราะจอมมารเสวียนอี้ร่ายมนตร์ใส่นางกันนะ?
ทั้งยังพูดอะไรทำนองว่า รากรักของนางยังไม่เบ่งบาน จะช่วยนางสักหน่อย...
“เข้าใจแล้ว! เจ้าโดนจอมเทพหลอกเข้าให้แล้ว!”
ชิงหลานตบมือดังฉาดราวกับเพิ่งเข้าใจทุกอย่าง นางน่าจะนึกได้ตั้งนานแล้ว กระต่ายน้อยเพิ่งแปลงร่างได้ไม่นาน จะรู้วิธีบำเพ็ญคู่ได้อย่างไร
“ท่านอาจารย์หลอกข้าหรือ?”
หยุนอู้ถามอย่างประหลาดใจ ชิงหลานพยักหน้าอย่างหนักแน่นสองครั้ง ก่อนลุกขึ้นเดินไปเดินมาเพื่อวิเคราะห์เรื่องราว
“ข้าจำได้ว่าสภาพของคนในเผ่าปีศาจกับเผ่าสวรรค์ไม่เหมือนกันจริง ๆ เจ้าเป็นปีศาจน้อยที่แปลงร่างมาจากกระต่าย...ใช่แล้ว เจ้าเป็นกระต่ายปีศาจนี่นา!”