*
นี่เป็นเดือนที่สองแล้วที่หยุนอู้ถูกขังอยู่ในตำหนักบรรทมของฟาโรห์
หยุนอู้สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา ก่อนจะค่อย ๆ ลุกนั่งบนเตียงกว้างใหญ่ โซ่ล่ามที่ข้อมือกระทบกันตามการเคลื่อนไหวของนาง ส่งเสียงดังแผ่วเบา
นับตั้งแต่นางเอกของโลกอียิปต์อย่างฉินโยวกลับไปยังยุคปัจจุบัน และระบบเสี่ยวไป๋ก็ขาดการติดต่อไป
อานูส ฟาโรห์ผู้เป็นพระเอก ก็จับนางขังไว้ในตำหนักบรรทม ประตูตำหนักที่ปิดสนิทมีคนเฝ้าอยู่ตลอดเวลา
ทุกวันมีเพียงซาน่าที่เข้ามาได้ และนางก็เข้ามาเพียงเพื่อส่งอาหารเท่านั้น
ช่วงนี้อานูสดูเหมือนจะอยากมีลูกกับนางมาก ด้วยเหตุนี้หลายวันมานี้เขาจึงทำเช่นนั้นอย่างหนักหน่วง...
จังหวะนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงดังมาจากด้านนอก ร่างของหยุนอู้สั่นสะท้าน ก่อนจะรีบเอนตัวลงนอน หลับตาแสร้งทำเป็นยังหลับอยู่
ไม่นานนางก็ได้ยินเสียงฝีเท้า มีใครบางคนค่อย ๆ เดินมานั่งลงข้างเตียง ปลายนิ้วไล้ผ่านแก้มของหยุนอู้อย่างแผ่วเบา
“...พยายามถึงเพียงนี้แล้ว เหตุใดเจ้ายังไม่ตั้งครรภ์เสียที”
เสียงของชายหนุ่มใสเย็น ฟังดูไม่ค่อยพอใจนัก ฝ่ามืออุ่นร้อนแตะลูบหน้าท้องแบนราบและบอบบางของหยุนอู้อย่างแผ่วเบา