*
ช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ อานูสก็ออกจากวังหลวงต้าเจา มุ่งหน้ากลับซีเหลียงแล้ว
วันนั้นอากาศแจ่มใส ขบวนพิธีการที่ซีเหลียงส่งมารอรับอานูสกลับบ้านกำลังตั้งขบวนอยู่ตรงประตูเมือง
ตามบทบาทตัวร้ายหญิงของหยุนอู้ วันนี้นางไม่ควรมาส่งเขา ดังนั้นนางจึงแอบอยู่บนหอประตูเมือง คอยมองลงไปเงียบ ๆ โดยไม่คิดจะเผยตัว
เบื้องล่างกำแพงเมืองคือขบวนรถม้าของซีเหลียง แผ่นหลังของอานูสโดดเด่นเป็นพิเศษ มีขุนนางซีเหลียงคนหนึ่งยืนพูดอะไรบางอย่างกับเขาด้วยท่าทีนอบน้อม
หยุนอู้เห็นเพียงอานูสรับม้าจากบ่าวรับใช้ ขณะที่กำลังจะพลิกตัวขึ้นขี่ เขาก็พลันหันกลับมา เงยหน้ามองไปทางกำแพงเมืองที่นางซ่อนตัวอยู่
หยุนอู้ตกใจจนลนลาน รีบย่อตัวหลบ พอขบวนรถม้าของซีเหลียงเคลื่อนออกไปแล้วจึงค่อยถอนหายใจอย่างโล่งอก
นางอดทอดถอนใจในใจไม่ได้ว่าอานูสสมกับเป็นพระเอกจริง ๆ ไม่เพียงอดทนอดกลั้นอยู่ในวังหลวงต้าเจา ทำทุกเรื่องได้อย่างไร้ที่ติ แม้แต่พี่ชายต่างมารดาของนางหลายคนก็ยังจับผิดเขาไม่ได้
ขณะเดียวกัน เขายังแอบสร้างอำนาจของตนในราชสำนักซีเหลียง แล้วโน้มน้าวกษัตริย์ซีเหลียงให้ยอมปล่อยเขากลับไป
แต่หลังจากนี้ เรื่องพวกนั้นก็ไม่เกี่ยวข้องกับหยุนอู้อีกแล้ว
“เสี่ยวไป๋ เจ้าคิดว่าพระเอกจะไม่ยกทัพบุกต้าเจามาล้างแค้นข้าจริง ๆ หรือ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าทำภารกิจตัวร้ายหญิงสำเร็จ ทำให้เนื้อเรื่องกลับเข้าสู่เส้นทางที่ถูกต้อง ถือว่าทำภารกิจเสร็จสิ้นและถอนตัวได้อย่างสมบูรณ์ ต่อไปหากแคว้นต้าเจายอมสวามิภักดิ์ต่อพระเอกทันท่วงที ก็จะไม่ต้องเผชิญไฟสงคราม”
ระบบเสี่ยวไป๋กล่าว หยุนอู้ถอนหายใจออกมาเอง พลางคิดว่าต่อจากนี้คงต้องใช้ชีวิตอย่างสงบอยู่ในต้าเจา ไม่ไปไหนจะดีที่สุด
เพราะพระเอกมีรัศมีตัวเอกอยู่แล้ว หากแคว้นเจาไม่ยอมสวามิภักดิ์ก็ต้องทำสงคราม ไม่เพียงจะสูญเสียผู้คนมากมาย แต่ผลลัพธ์สุดท้ายย่อมเป็นชัยชนะของพระเอกแน่นอน
ระบบเสี่ยวไป๋ยังยืนยันหนักแน่นว่าได้จัดการตั้งค่าไว้เรียบร้อยแล้ว
ตัวร้ายหญิงช่วยผลักดันเนื้อเรื่องให้โลกเดินไปบนเส้นทางที่ถูกต้อง สิ่งตอบแทนก็คือแคว้นต้าเจาจะไม่ต้องพบจุดจบที่บ้านเมืองล่มสลาย