ยาทาของจวนแม่ทัพออกฤทธิ์ดีเยี่ยม บาดแผลตรงหัวเข่าของหยุนอู้หายดีอย่างรวดเร็ว ทว่าไม่นานนางก็ได้รับเทียบเชิญจากองค์ชายรอง
ที่แท้เป็นงานเลี้ยงวันเกิดของเขา นอกจากกู้หวนจือแล้ว ยังเชิญหยุนอู้ด้วย
วันนั้นกู้หวนจือกับหยุนอู้ไปจวนองค์ชายรองด้วยกัน แม้เขาจะไม่อยากให้นางไปร่วมงานเลี้ยงวันเกิดขององค์ชายรอง แต่วันนั้นคนขององค์ชายรองกลับมาส่งเทียบเชิญถึงที่ หยุนอู้จึงจำต้องตามมาด้วย
ในงานเลี้ยงวันเกิด บุรุษและสตรีนั่งแยกกัน มีโถงรับรองสตรีและโถงรับรองบุรุษ อีกทั้งยังไม่อนุญาตให้นำสาวใช้ติดตามตัวเข้าไปด้วย
หยุนอู้นั่งอยู่ท้ายสุดของโถงจัดเลี้ยงเพียงลำพัง วันนี้นางสวมกระโปรงแขนกว้างสีเขียวอ่อน แม้เครื่องแต่งกายจะไม่หรูหรา ทว่ากลับขับให้ทั่วร่างดูเลื่อนลอยดุจเซียน ผมดำขลับตัดกับผิวขาวผ่อง
แม้จะนั่งอยู่ท้ายสุดของงานเลี้ยง นางก็ยังเป็นที่สะดุดตาอย่างยิ่ง
ผู้ที่นั่งอยู่หัวโต๊ะคือองค์หญิงเวินอี๋ นางเป็นน้องสาวแท้ ๆ ขององค์ชายรอง จึงได้รับหน้าที่ดูแลงานเลี้ยงฝ่ายสตรีเป็นธรรมดา
คงเพราะรู้ว่ากู้หวนจือจะมาด้วย วันนี้องค์หญิงเวินอี๋จึงแต่งองค์อย่างพิถีพิถันเป็นพิเศษ นางสวมเครื่องประดับล้ำค่าที่สุดในกล่องเครื่องประทินโฉมจนทั่วเรือนกาย แล้วยังเลือกกระโปรงปักลายด้วยเส้นไหมทองมาใส่อีกชุด
แต่พอแต่งออกมาเช่นนี้กลับดูหรูหราเกินไป ตั้งแต่หัวจรดเท้ามีแต่ทองกับเงิน มองอย่างไรก็ไม่เหมือนองค์หญิง กลับคล้ายบุตรีของพ่อค้าผู้มั่งคั่งเสียมากกว่า
เหล่าคุณหนูตระกูลใหญ่ที่ดูออกต่างพากันนึกตำหนิอยู่ในใจ ทว่าต่อหน้ากลับยังคงประจบเอาใจ
คุณหนูหวังแห่งตระกูลขุนนางเห็นหยุนอู้นั่งอยู่ตรงมุมห้อง จึงเอ่ยกับเวินอี๋ว่า “ผู้นั้นคือหญิงกำพร้าตกยากที่แม่ทัพกู้พากลับมาหรือเพคะ?”