*
ใบหน้าแม่ทัพเย่เผยรอยยิ้มประหลาด ขณะที่ฉีเยี่ยนนั่งลง เขาก็ลุกพรวดขึ้นมาทันที
“ทหาร!”
แม่ทัพเย่ตะโกนเสียงดังราวระฆัง สั่งการเพียงคำเดียว ทหารองครักษ์สองกองก็กรูกันเข้ามาจากนอกตำหนัก ล้อมงานเลี้ยงไว้ทั้งสองด้าน
ผู้คนที่ถูกล้อมต่างพากันแตกตื่น
ร่างของหยุนอู้สั่นไหวเล็กน้อย วินาทีถัดมา มือของนางก็ถูกฉีอวี้กุมไว้แน่น
“อู้อู้ อย่ากลัว...”
ฉีอวี้ลดเสียงกระซิบข้างหูหยุนอู้ นางสังเกตเห็นในไม่ช้าว่ามีเสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากหลังฉากกั้นด้านหลัง คล้ายมีคนคอยเฝ้าอยู่
หยุนอู้ผ่อนคลายลงเล็กน้อย ดูท่าคงเป็นองครักษ์ลับที่ฉีอวี้จัดไว้คอยคุ้มกันนางโดยเฉพาะ เช่นนั้นเหิงเอ๋อร์ก็คงปลอดภัยเช่นกัน
“แม่ทัพเย่ นี่หมายความว่าอย่างไร คิดจะก่อกบฏหรือ?”
ฉีอวี้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร ตรัสถามพลางกุมมือหยุนอู้ไว้แน่น นิ้วหัวแม่มือคอยลูบปลอบนางเป็นระยะ
“ฝ่าบาทเข้าใจผิดแล้ว ไม่ได้มีแค่กระหม่อมคนเดียวพ่ะย่ะค่ะ”
แม่ทัพเย่เผยรอยยิ้มเปี่ยมความมั่นใจและความย่ามใจ จากนั้นฉีเยี่ยนที่ยืนอยู่ข้างกายเขาก็ลุกขึ้นต่อหน้าสายตาของทุกคน
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมขึ้นทันที
“ท่านอ๋องเก้า?”
“แม่ทัพเย่ร่วมมือกับท่านอ๋องเก้าก่อกบฏ!”
เย่เฟยซวงเพิ่งจะเข้าใจ ที่แท้เรื่องที่พ่อแม่ทัพจอมปลอมของนางบอกว่าจะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ทั่วหล้า ก็หมายถึงเรื่องนี้นี่เอง
เย่เฟยซวงยืนตัวแข็งหลบอยู่หลังเสา ในใจได้แต่ภาวนาขอให้พ่อจอมปลอมของนางทำสำเร็จ ไม่อย่างนั้นนางคงถูกเขาลากไปตายด้วยแน่!