*
พระราชวังเปลี่ยนไปมากจริง ๆ สวนด้านหลังมีดอกไม้และต้นไม้ปลูกอยู่เต็มไปหมด
ได้ยินซาน่าบอกว่าอานูสเป็นคนปลูกด้วยตัวเอง เขาเสาะหาพันธุ์ดอกไม้จากทั่วทุกแห่งมาปลูกไว้ในพระราชวัง เพราะอยากมอบให้เธอ
ซาน่าพาหยุนอู้เดินผ่านข้างสระน้ำในสวนหลังวัง ที่นี่ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง
เช่นเดียวกับครั้งก่อนที่หยุนอู้พบฮีซอลในพระราชวัง คราวนี้นางก็พบเขาที่ข้างสระน้ำอีกครั้ง
“กระหม่อมถวายบังคมพระราชินี”
ฮีซอลยกมือข้างหนึ่งแตะอก ทำความเคารพด้วยสีหน้าเคารพนอบน้อม จากนั้นเงยหน้ามองหยุนอู้ แววตาคล้ายมีทั้งความรู้สึกอาลัยและความห่วงใยอยู่หลายส่วน
“ไม่ได้พบกันเสียนาน อาการประชวรของพระราชินี...หายดีแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
“หายดีแล้ว ฮีซอล ใต้เท้าไม่ได้พบกันนาน ท่านยังเหมือนเมื่อก่อนเลยนะ ได้ยินซาน่าบอกว่าท่านนำทัพชนะศึกมาหลายครั้ง”
หยุนอู้โกหกหน้าตาเฉยว่าตนหายป่วยแล้ว ทั้งที่ความจริงไม่ได้ป่วย แต่จากที่นี่ไปยังโลกมิติอื่นต่างหาก
ฮีซอลดูเหมือนจะโล่งใจ เมื่อวานตอนเห็นหยุนอู้ เขาถึงกับชะงักงันไป
หลังจากนั้นก็ยังสงบใจไม่ได้อยู่นาน ในใจรู้สึกยินดีที่นางกลับมาอย่างปลอดภัย
“พระราชินีทรงมีพระพลานามัยแข็งแรงเช่นนี้ ฝ่าบาทคงทรงยินดีมากแน่...”
ฮีซอลกล่าว พลางทอดสายตามองหยุนอู้ สีหน้าค่อย ๆ อ่อนโยนลงโดยไม่รู้ตัว
จังหวะนั้นเอง อานูสที่ลอบตามอยู่ข้างหลังอย่างลับ ๆ ก็อดใจไม่ไหว เดินเข้ามาหาโดยตรง
“ยินดีมากสิ ตอนนี้ข้ากับพระราชินีก็ได้ครองรักกันสมปรารถนาแล้ว”
เสียงของอานูสดังขึ้นกะทันหัน หยุนอู้หันไปมอง แล้วก็เห็นเขามาปรากฏตัวอยู่ข้างกายพอดี มือข้างหนึ่งยังโอบเอวนางไว้ด้วย