*
หยุนอู้กลับมายังพื้นที่เสมือนของสำนักงานใหญ่ข้ามโลกพร้อมกับอานูส
ระบบเสี่ยวไป๋เองก็ได้รู้ตัวตนของอานูสแล้ว เขาคือเทพสูงสุดแห่งสำนักงานใหญ่ข้ามโลก
มิน่าเล่าถึงได้ฝ่าข้อจำกัดของห้วงมิติเวลา ติดตามโฮสต์คนงามของมันไปยังโลกแต่ละใบได้ แถมยังส่งผลต่อเนื้อเรื่องหลักของแต่ละโลกได้อีก
ตอนเสี่ยวไป๋เห็นหยุนอู้ปรากฏตัว มันก็แทบจะกระพือปีกโผเข้าไปหาโดยไม่รู้ตัว
แต่ในวินาทีถัดมา ร่างสูงใหญ่และเย็นชาของอานูสก็ปรากฏขึ้นข้างกายนาง
ดวงตาสีทองอ่อนของเขามองเสี่ยวไป๋ที่กำลังจะพุ่งเข้าหาหยุนอู้ แววตาเย็นชาไร้ความรู้สึก
เสี่ยวไป๋หยุดกระพือปีกกลางคัน ก่อนจะร่วงตุ้บลงบนพื้น แล้วคุกเข่าตัวสั่นงันงกทันที
“ท่านเทพสูงสุด...”
หยุนอู้มองระบบเสี่ยวไป๋ที่หมอบอยู่บนพื้นและตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ก่อนจะดึงแขนเสื้ออานูสเบา ๆ แล้วกล่าวว่า
“มันชื่อเสี่ยวไป๋ เป็นระบบของฉัน ใจเสาะนิดหน่อย อย่าทำให้มันกลัวเลย...”
อานูสไม่ได้หาเรื่องเสี่ยวไป๋ เพียงกำชับให้มันดูแลระบบให้ดี เพราะเขายังต้องไปโลกใบถัดไปพร้อมกับหยุนอู้
เสี่ยวไป๋บินกลับไปเกาะบนเก้าอี้อย่างหวาดหวั่น ก่อนจะเอ่ยว่า
“ตะ...แต่ว่าท่านเทพสูงสุด ในเมื่อท่านกับโฮสต์กลับมาคืนดีกันและรักกันหวานชื่นแล้ว อีกทั้งโฮสต์ก็ทำภารกิจในโลกต่าง ๆ มามากมาย จนรับรางวัลในโลกปัจจุบันได้ตั้งหลายอย่าง ทำ...ทำไมยังต้องข้ามโลกต่อไปอีกล่ะเจ้าคะ...”
“เจ้ามีความเห็นหรือ?”
อานูสเหลือบมองเสี่ยวไป๋ด้วยดวงตาสีอ่อน ขนบนตัวเสี่ยวไป๋ลุกชันขึ้นมาทันที มันรีบส่ายหัวแรง ๆ