*
ด้านนอกสำนักโอสถมีเตาหลอมยาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ทว่ามันเป็นเพียงของประดับเท่านั้น สำนักโอสถไม่มีป้ายชื่อ เตาหลอมยาสีทองแดงที่ตั้งอยู่หน้าประตูนี้ต่างหากที่บ่งบอกนามของสถานที่แห่งนี้
สาวน้อยแสนงดงามในชุดกระโปรงสีเหลืองห่านกำลังหลบซ่อนอยู่หลังเตาทองแดงอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ นางโผล่ศีรษะเล็ก ๆ ออกมามองผู้คนที่เดินไปมาภายในสำนักโอสถเป็นระยะ
นางสูดดมกลิ่นฟุดฟิด ก่อนยกมือขึ้นพัดลมสองสามครั้ง
“กลิ่นสมุนไพรเข้มข้นมาก...”
หยุนอู้รู้ทันทีที่ได้กลิ่นว่านางมาถูกที่แล้ว นางหลบอยู่หลังเตาทองแดง พลางคิดว่าจะเอ่ยปากขอยาเม็ดสักสองสามเม็ดอย่างไรดี
จังหวะนั้นเอง สตรีชุดเขียวคนหนึ่งก็เดินออกมาจากด้านใน หยุนอู้กำลังครุ่นคิดอยู่ จึงไม่ได้มองไปทางนาง
ใครจะคิดว่าสตรีผู้นั้นจะจ้องหยุนอู้ตาไม่กะพริบ พอเดินผ่านไปแล้วก็ถอยหลังกลับมา จากนั้นยังคงเพ่งมองใบหน้าของนางไม่วางตา
เมื่อเดินผ่านนางไปอีกครั้ง สตรีชุดเขียวก็ถอยกลับมาอีก ก่อนยืนจ้องนางอยู่ตรงธรณีประตูในระยะใกล้บ้างไกลบ้าง
พฤติกรรมประหลาดเช่นนี้ทำให้หยุนอู้หลุดจากภวังค์ นางเงยหน้าขึ้นอย่างฉงน พลางมองสตรีผู้นั้นด้วยดวงตาฉ่ำน้ำ
“ท่านจ้องข้าตลอดทำไมหรือ?”
“เจ้าหน้าตางดงามนี่นา”
สตรีชุดเขียวที่ยืนอยู่ตรงธรณีประตูตอบ ทันทีที่พูดจบ สีหน้าของนางก็เผยความไม่อยากเชื่อ ดวงตาเบิกกว้างขึ้น
“เจ้า...เจ้า...เจ้ามองเห็นข้าหรือ?”
“ท่านเดินไปเดินมาอยู่ข้างกายข้า แถมยังจ้องข้าอยู่ตลอด ข้าไม่ได้ตาบอดเสียหน่อย...”