ลู่เจ๋อชวนไม่รู้ว่าเจียงเยว่เอ๋อต้องการทำอะไร แต่สายตาที่เปลือยเปล่าของเธอนั่นทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างมาก ความรู้สึกนี้ทำให้หงุดหงิดในใจอย่างบอกไม่ถูก
“ไปให้พ้น~”
เจียงเยว่เอ๋อมีสีหน้าขุ่นมัววาบผ่าน หลังจากเธอมาอยู่ที่นี่ ผู้ชายคนไหนไม่พูดจาอ่อนโยนเอาอกเอาใจเธอบ้าง?
ก็มีแต่ลู่เจ๋อชวนนี่แหละ ปกติไม่ชายตามองเธอก็แล้วไป ยังพูดกับเธอแบบนี้อีก เขาเป็นแค่ตัวประกอบคนหนึ่ง ที่เธอสนใจนี่ถือว่าให้เกียรติเขาแล้ว คิดไม่ถึงว่าเขาจะไม่รู้จักดีชั่วเช่นนี้!
เธอกัดริมฝีปาก สีหน้าเจ็บช้ำน้ำใจมองดูลู่เจ๋อชวน “จือชิงลู่ นายมีความเข้าใจผิดอะไรกับฉันหรือเปล่า?”
ลู่เจ๋อชวน: ……
“สหายเจียง เธอเป็นคู่รักของจือชิงแซ่เจียง ผมว่าเราควรรักษาระยะห่างกันหน่อยดีกว่า!”
ลู่เจ๋อชวนเน้นคำว่า ‘คู่รัก’ เป็นพิเศษ ก็เพื่อต้องการเตือนสติเธอถึงสถานะ
ใครจะรู้ว่าเจียงเยว่เอ๋อกลับคิดว่าลู่เจ๋อชวนกำลังหลบเลี่ยงเพื่อรักษาชื่อเสียง จึงรีบร้อนอธิบาย “จือชิงลู่ นายเข้าใจผิดแล้ว ฉันกับจือชิงแซ่เจียงนั่นมันเรื่องในอดีตแล้ว เราสองคนเลิกกันไปตั้งนานแล้ว!”
สำหรับคนที่เคยเห็นเจียงเยว่เอ๋อและเจียงเฉินใกล้ชิดกันหลายครั้งบนเขาด้านหลังอย่างเขาแล้ว ลู่เจ๋อชวนรู้สึกขยะแขยงในใจอย่างมาก
เจียงเยว่เอ๋อเห็นลู่เจ๋อชวนไม่ส่งเสียง จึงพูดต่อ “จือชิงลู่ ฉันรู้ว่านายเข้าใจผิดฉันหลายเรื่อง แต่เรื่องพวกนั้นล้วนเป็นคนหวังดีใส่ร้ายทั้งนั้น ฉันกับจือชิงแซ่เจียงไม่เกี่ยวข้องกันจริง ๆ!”