ฉีหยางรู้ว่าเวินหลีกำลังพูดขอไปที แต่ก็ทำอะไรเธอไม่ได้ จึงได้แต่เดินลงเขาไปด้วยความหัวเสีย
เวินหลีถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นเขาจากไป สมองด้านความรักนี่มันน่ากลัวจริง ๆ!
“เฉินเยียน ทางนี้!”
เฉินเยียนบอกลาหลี่เซียงเซียงแล้ว จึงวิ่งยิ้มเข้ามาหา “เป็นไง ฉันรักเพื่อนพอหรือยัง รีบให้คนไปบอกเธอเป็นคนแรกเลย!”
เวินหลียกนิ้วให้ “รักเพื่อนจริง ๆ เธอนี่รักเพื่อนที่สุดเลย! ว่าแต่เรื่องมันเป็นมายังไงกันแน่?”
ต่อให้กัวไช่เสียกับจางหม่าใจร้อนแค่ไหน ก็ไม่น่ามาทำอะไรในกระท่อมหลังเล็กนั่นตอนนี้!
โดยเฉพาะตอนนี้ที่หลังเขายังมีคนไม่น้อย นี่ไม่เท่ากับเป็นการประกาศให้ทุกคนรู้ว่าพวกเขากำลังทำเรื่องอย่างว่ากันหรือไง?
เฉินเยียนเป็นพวกชอบดูเรื่องชาวบ้าน เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น “ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน ได้ยินแต่คนตะโกนว่ามีคนไปเล่นชู้กันที่หลังเขา ทุกคนก็แห่กันตามไปหมด!”
เวินหลีนึกภาพตามแล้วยังรู้สึกเขินแทนกัวไช่เสีย!
“ดูท่าแล้วกัวไช่เสียคงต้องย้ายออกไปแล้วล่ะ!”
“ย้ายเร็วก็ดีเหมือนกัน ไม่งั้นฉันเห็นเธอทีไรก็ขนลุกทุกที ไม่รู้ว่าเธอกำลังวางแผนอะไรอยู่!”
“ไม่ต้องกังวลแล้ว ตอนนี้เธอไม่มีเวลามาวางแผนอะไรหรอก!”
เฉินเยียนพยักหน้า นึกว่าเวินหลีหมายถึงกัวไช่เสียกำลังยุ่งเรื่องแต่งงาน
ส่วนเวินหลีรู้ว่า กัวไช่เสียรู้ความลับของเจียงเฉินแล้ว และกำลังอยู่กับจางหม่าเพื่อหาสมบัติที่หลังเขา จะมีเวลาไหนมาหาเรื่องพวกเธออีก เพียงแต่ไม่รู้ว่าถ้าสองกลุ่มนี้มาเจอกันจะมีเรื่องสนุกอะไรเกิดขึ้น!