เจียงสี่ถึงได้ใจเย็นลง “แล้วจะเป็นใครได้ล่ะ”
เจียงสามมองไปทางเจียงเยว่เอ๋อ “เยว่เอ๋อ ลองคิดดี ๆ สิ ระยะนี้ไปล่วงเกินใครเข้าบ้าง เริ่มจากจดหมายฟ้อง แล้วก็มาถึงเรื่องที่จะทำลายชื่อเสียงของเธอ คนคนนี้ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง ถ้าไม่หาตัวออกมา คราวหน้าอาจมีอีกก็ได้”
“พี่สาม พี่หมายความว่าคนที่เขียนจดหมายฟ้องกับคนที่ทำร้ายฉันคราวนี้เป็นคนเดียวกันเหรอ”
เจียงสามพยักหน้า “ก็คงไม่ผิดไปจากนั้น”
เจียงเยว่เอ๋อคิดถึงหลายคน แต่ไม่รู้จริง ๆ ว่าจะเป็นใคร เจ้าของร่างเดิมมีสัมพันธ์ที่ดีกับคนในหมู่บ้าน แต่คนที่อิจฉาเธอก็ไม่น้อย ถ้าจะบอกว่าใครน่าสงสัยที่สุด ก็มีแค่เวินหลีกับอีกคน—กัวไช่เสียเท่านั้น
ตามเหตุผลแล้ว กัวไช่เสียควรเป็นลูกน้องของเธอ แต่ก็ไม่รู้ทำไม กัวไช่เสียถึงกล้าวางยาให้เจียงเฉิน ตอนที่เธอเขียนนิยาย ถึงจะกำหนดให้กัวไช่เสียแอบชอบเจียงเฉิน แต่นั่นก็แค่แอบชอบ
หล่อนเป็นแค่ตัวละครเครื่องมือที่คอยขับเน้นตัวเธอ สุดท้ายก็ไปแต่งงานกับหมารับใช้คนหนึ่งของเธอ ใครจะไปรู้ว่าโลกนี้บ้าอะไรขึ้นมา กัวไช่เสียกลับไม่เล่นแอบรัก แต่ลงมือวางยาเลย
ตอนเธอเพิ่งข้ามมิติมา เธอยังเต็มไปด้วยความมั่นใจ แต่เนื้อเรื่องตอนนี้แทบจะไม่เหมือนกับในหนังสือต้นฉบับเลย แม้แต่ฉีหยางซึ่งเป็นพระรองก็ยังไม่ตกหลุมรักเธอ แล้วยังไอ้เจ้าของร่างเดิมโง่เง่านั่นอีก ไม่รู้มันเป็นบ้าอะไร แต้มต่อดี ๆ กลับเล่นพังยับเยิน แถมยังทิ้งเรื่องยุ่งเหยิงไว้ให้เธอตั้งมากมาย
เวินหลีเองก็เป็นตัวแปร ไม่เพียงแต่ไม่หลงชอบเจียงเฉิน ซ้ำยังแตกคอกับกัวไช่เสียเพื่อนสารพิษนั่นอีก