ช่วงนี้ทุกคนต่างก็อยู่อย่างสงบ ไม่มีใครมาหาเรื่องเวินหลี ชีวิตของเธอจึงสุขสบายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ตอนทำงานก็คุยเรื่องซุบซิบกับป้าหวัง พอเลิกงานลู่เจ๋อชวนก็แอบเอาของกินมาให้บ้าง บางทีก็เป็นไก่ป่าย่าง บางทีก็เป็นไข่นกย่าง
พูดแล้วก็ต้องยอมรับว่า ฝีมือการย่างไก่ป่าของลู่เจ๋อชวนนั้นยอดเยี่ยมจริง ๆ!
เขาเดินป่าบ่อย ของที่เอากลับมาก็ยิ่งหายากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่ว่าจะเป็นเห็ด น้ำผึ้ง ผลไม้ป่า เวินหลีไม่เคยขาดเลย แถมยังเอาเนื้อกวางกลับมาด้วย!
เนื้อกวางเป็นของบำรุงกำลัง เวินหลีไม่กล้ากินมาก กินเองนิดหน่อยแล้วที่เหลือก็ยัดใส่ปากลู่เจ๋อชวนหมด!
วันเวลาผ่านไปเช่นนี้ ครึ่งเดือนผ่านไปรวดเร็ว ทุกคนเห็นอวี๋ซวงยังไม่กลับมา ก็รู้แล้วว่าอวี๋ซวงกลับไปเยี่ยมบ้านที่ในเมืองแล้วจะไม่กลับมาแล้ว ทุกคนเข้าใจทันทีว่าทำไมเจียงสองถึงเปลี่ยนไปราวกับคนละคน
แต่ยังไงพ่อของเขาก็เป็นผู้ใหญ่บ้าน บางคนได้ยินข่าวมา ไม่กี่วันก็มีคนมาสู่ขอ แต่เจียงสองปฏิเสธทั้งหมด
เวินหลีก็แค่ดูเป็นเรื่องสนุก แต่เรื่องที่คึกคักที่สุดในหมู่บ้านก็คือเรื่องของอ้ายขี้เกียจ
ไม่มีใครคิดเลยว่าหนุ่มโสดแก่อย่างอ้ายขี้เกียจจะหาภรรยาได้ แต่พอรู้เรื่องของแม่หม้ายเซวียแล้ว ทุกคนถึงเข้าใจว่าเขาโชคดี ได้ของดีราคาถูก
ดีเลย หนุ่มโสดแก่สองคนสุดท้ายของหมู่บ้านก็ได้แต่งงานกันหมดแล้ว
ตอนนี้ที่บ้านอ้ายขี้เกียจมีแค่เขา การแต่งงานก็เลยเชิญแค่ญาติใกล้ชิดของตระกูลหลิวไม่กี่คน แล้วก็มีเวินหลี เวินหลีถึงได้รู้ว่าจริง ๆ แล้วอ้ายขี้เกียจแซ่หลิว ชื่อจริงว่าหลิวต้าเผิง