3 ตุลาคม มหานครหลังมา อากาศแจ่มใส
ซูเยี่ยนตื่นก่อนนาฬิกาปลุกเสียอีก
หน้าจอโทรศัพท์สว่างอยู่ แสดงเวลา 6:47 นาฬิกา
นอกหน้าต่าง ฟ้าเพิ่งเริ่มสาง ยามเช้าของเซี่ยงไฮ้ดูราวกับถูกคลุมด้วยผ้าโปร่งบาง ๆ
ซูเยี่ยนนอนอยู่บนเตียงประมาณหนึ่งนาที ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง
บ่ายวันนี้ต้องบินไปปักกิ่ง พรุ่งนี้ถ่ายวิดีโอโปรโมตการแข่งขันรอบคัดเลือก
หลังจากนั้นก็จะเป็นการเก็บตัวฝึกซ้อม จนถึงวันที่ 14 ตุลาคม วันที่จะต้องลงแข่งบีโอไฟว์ตัดสินชะตากับทีวัน
เวลาเหลือน้อยเต็มทีแล้ว
แต่ตอนนี้ในหัวของเขากลับกำลังคิดถึงอีกเรื่องหนึ่ง
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดเฟยซิ่น แล้วกดเข้าไปในห้องแชตกับรีต้า
ซูเยี่ยน: ตื่นหรือยัง
ข้อความถูกส่งออกไป แต่ไม่มีการตอบกลับทันที
ซูเยี่ยนวางโทรศัพท์ไว้ที่หัวเตียง แล้วเดินไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำ
โทรศัพท์สั่นขึ้นครั้งหนึ่ง
รีต้า: เพิ่งตื่น มีอะไรเหรอ
ซูเยี่ยนเช็ดหน้าให้แห้งด้วยผ้าขนหนู แล้วตอบกลับไปว่า
ซูเยี่ยน: ออกมากินมื้อเช้ากัน ผมเลี้ยง
คราวนี้อีกฝ่ายตอบกลับมาเร็วมาก
รีต้า: ตอนนี้เหรอ
ซูเยี่ยน: ตอนนี้แหละ มีร้านเก่าแก่ร้านหนึ่ง ซานเจียนกับเกี๊ยวน้ำอร่อยสุด ๆ
รีต้า: นายเป็นนักกีฬาอาชีพนะ ตื่นเช้ามากินซานเจียนแทนที่จะนอนเหรอ
ซูเยี่ยน: นักกีฬาอาชีพก็ต้องกินข้าวเหมือนกัน จะมาหรือเปล่า
ผ่านไปไม่กี่วินาที
รีต้า: ไปแล้ว
ซูเยี่ยนมองข้อความสองคำนั้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยัดโทรศัพท์ใส่กระเป๋า
เขาสวมเสื้อฮู้ดสีดำ คว้าหน้ากากกับหมวกบนโต๊ะ
เดินไปถึงประตูแล้วก็ย้อนกลับมา ส่องกระจกแล้วใช้มือจัดผมสองสามที จากนั้นถึงออกจากบ้าน