กลิ่นหอมของมันฝรั่งและมันหวานอบชุดใหม่ลอยออกมาจากเตาอบ
ชุดแรกที่อบเสร็จเรียบร้อยแล้วถูกบรรจุใส่ถุงกระดาษวางอยู่บนแท่นด้านหน้าเตาอบ
หลิงจิงรู้สึกมาตลอดว่ารถสามล้อเล็กที่ระบบให้มานั้นเหมือนแผงขายของเคลื่อนที่ เพราะมันดูคล้ายกับแผงลอยในโลกที่เธอเคยใช้ชีวิตอยู่จริง ๆ
ตรงกระบะท้ายรถสามล้อมีเพิงเล็ก ๆ ตั้งขึ้นมาอย่างง่าย ๆ
ภายในเพิงน้อยนั้นมีเตาอบทรงสี่เหลี่ยมกับตะกร้าใหญ่สองใบที่บรรจุมันฝรั่งกับมันหวาน อีกทั้งยังมีเต็นท์กับตะเกียงที่ระบบแจกให้
กล่องเก็บเงินวางอยู่ทางด้านซ้ายมือของเธอ ข้างเตาอบ
ด้านหน้าเพิงน้อยเป็นแท่นไม้กระดาน ตอนนี้กองพะเนินไปด้วยมันฝรั่งอบและมันหวานอบเกือบเต็มแล้ว
ป้ายร้านอาหารกับกฎร้านอาหารปักเสียบอยู่ริมแท่น แขกที่มาจะได้เห็นเป็นสิ่งแรก
ถ้าไม่นับมันฝรั่งที่เธอกินไปเองหนึ่งลูกกับที่เพิ่งขายให้สองพี่น้องไปอีกหนึ่งลูกกับมันหวานหนึ่งลูก ก็จะเหลือมันฝรั่งสิบสามลูกกับมันหวานสิบสี่ลูก
ตอนอบชุดแรก หลิงจิงอาศัยประสบการณ์ใส่อย่างละสิบห้าลูก
มันหวานกินที่มากหน่อย มันฝรั่งกินที่น้อยกว่า
ตอนนั้นเธอก็ไม่รู้ว่าอาหารสองอย่างนี้อบออกมาแล้วจะให้ผลอย่างไร
พออบชุดที่สอง เธออยากลองว่าเตานี้มีขีดจำกัดสูงสุดหรือไม่
ความจริงพิสูจน์แล้วว่ามีจริง ๆ
ตอนแรกเธอเลือกมันฝรั่งลูกเล็กมาสี่สิบลูก ยัดเข้าไปจนแน่นขนัด ยังเหลือที่ว่าง
แต่จะยัดเพิ่มอีกสักลูกก็ยัดไม่ได้ เห็น ๆ อยู่ว่ามีที่แต่กลับดีดตัวเธอออกมา
บนเตาอบปรากฏข้อความสีเทาขึ้นบรรทัดหนึ่ง: ถึงจำนวนสูงสุดแล้ว โปรดอัปเกรด
โอ้ นี่ก็เป็นของที่อัปเกรดได้เหมือนกัน
เธอไม่ได้เปิดเตาอบ ตักมันฝรั่งออกมาหมด แล้วลองกับมันหวาน
มันหวานใส่ได้สามสิบลูก เกินกว่านั้นก็ดีดออกมาเหมือนกัน
สัดส่วนสามสิบต่อสี่สิบ
สุดท้ายหลิงจิงครุ่นคิด แล้วในชุดที่สองก็ใส่มันฝรั่งยี่สิบหกลูกกับมันหวานสิบลูก