บทที่ 5 ยุคสุดท้ายผ่านมาหลายปีขนาดนี้ นอกกำแพงสูงจะมีใครมาเปิดร้านอาหารได้ยังไง
“อาซี เสี่ยวหย่ากับพวกกลับมาแล้ว”
ชายร่างบางหน้าตาอ่อนแอคนหนึ่งเคาะประตูกระท่อมไม้เก่า ๆ แล้วพูดเบา ๆ กับด้านใน
“เข้ามา”
ชายคนนั้นผลักประตู พาคนสามคนที่อยู่ด้านหลังเข้าไปในกระท่อม
ข้าวของในกระท่อมไม้เก่ามากและเรียบง่าย
มีเฟอร์นิเจอร์เพียงโต๊ะตัวหนึ่งกับเก้าอี้ตัวเดียวเท่านั้น หญิงที่ถูกเรียกว่า “อาซี” เป็นคนผมสั้น สวมชุดแขนยาวขายาวรัดข้อมือรัดข้อเท้า ดูแขนแข็งแรงมาก
“ได้ของมาเป็นยังไงบ้าง” หลงเชี่ยนถาม
“ให้ตายสิ ทางตะวันออกถูกพวกหมาโรคพิษสุนัขบ้านั่นกวาดเรียบหมดแล้ว พักนี้พวกมันเพิ่งเพิ่มคน เหมือนมากวาดล้าง ไม่เหลืออะไรเลย พวกเราหากันทั้งเช้า ได้มาแค่นี้เอง” เด็กสาวที่ตามเข้ามาหัวเสียถอดผ้าปิดปากออก เผยใบหน้าที่ยังดูเด็ก
เธอวางถุงใบใหญ่ในมือลงบนโต๊ะเสียงดัง “เคร้ง”
“หลงหย่า อย่าใจร้อนนักสิ” ชายทั้งสองที่อยู่ข้าง ๆ ต่างถอดผ้าปิดปากสีดำออก ชายที่ดูอายุน้อยกว่าพูดขึ้น แล้วบอกหลงเชี่ยนว่า “อา ครั้งหน้าออกไปนอกกำแพง เราคงต้องเปลี่ยนทิศทางกันแล้ว”
“ไปทางไหนล่ะ กำแพงใต้ถูกปิดตายไปตั้งนานแล้ว ทางเหนืออาก็ไม่ให้ไป ทางตะวันออกพวกหมาโรคพิษสุนัขบ้านั่นก็ทำกันขนาดนี้ จะไปทางตะวันตกรึ” หลงหย่าเตะขาโต๊ะด้วยความโมโห
“เก็บแรงหน่อยเถอะ อย่างเดียวที่ยังดูดีอยู่ก็ใกล้จะพังเพราะเธอแล้ว”
“หลงสือ เลิกหาเรื่องฉันได้แล้ว” หลงหย่าจ้องเขม็งใส่เด็กหนุ่มที่พูด
หลงเชี่ยนกำลังดูของในถุง
มีผลึกเล็ก ๆ กระจัดกระจายอยู่สิบกว่าชิ้น และผลึกขนาดกลางอีกห้าชิ้น
นอกจากนั้นก็มีเศษโลหะ เศษผ้า และขวดพลาสติกไม่สมบูรณ์อีกสองสามใบเป็นส่วนใหญ่ ไม่รู้ว่าเมื่อก่อนเคยใส่อะไรมา
“พวกนี้พอ ๆ กับเสบียงหกส่วน วันนี้ฉันกินแล้ว พรุ่งนี้ฉันไม่กิน เหลือให้เกลลี่ครึ่งส่วน ที่เหลือพวกนายแบ่งกันไป”
“ไม่ต้อง พรุ่งนี้ฉันก็ไม่กิน โมโหจนอิ่มแล้ว! ฉันยังมีเงินอีกนิดหน่อย นับเป็นเสบียงหกส่วนครึ่งแล้วกัน” หลงหย่าบอก
“เงินแค่นั้น เก็บไว้เถอะ” หลงเชี่ยนว่า
“ของฉันยังมีเหลือ พรุ่งนี้ก็ไม่ต้องให้แล้ว” ชายที่ดูอายุมากกว่าซึ่งไม่ได้พูดตั้งแต่เข้ามาเอ่ยขึ้น
“เหลาหู่ เสบียงส่วนเดียวนายกินมาตั้งสามวันแล้ว อย่าเกรงใจเลย”
หลงเชี่ยนพูดว่า “พวกนายกลับมาปลอดภัยก็ดีแล้ว พักก่อนเถอะ สองพี่น้องฝั่งตรงข้ามไม่ได้กินอะไรมาสองวันแล้วสินะ? อีกเดี๋ยวฉันกับชิวเจี๋ยจะออกไปนอกกำแพงหาผลึกเพิ่ม แบ่งให้พวกเธอหน่อย ส่วนพวกนายดูแลเกลลี่”
“อาการเกลลี่เป็นยังไงบ้าง”
“ไม่ดีเลย” หลงเชี่ยนขมวดคิ้ว
สีเขียวลามไปถึงม่านตาทั้งตัวแล้ว… หมอในเมืองบอกว่ารอตายเถอะ
อาการขนาดนี้ก็มีแค่เข็มล้างพิษเท่านั้นที่จะช่วยได้ แต่ตอนนี้พวกเขาต่อเสบียงยังไม่ได้สักเท่าไร จะไปพูดถึงเข็มล้างพิษที่แพงลิบลิ่วได้ยังไง
การบอกว่ารอให้คนหายก็คือการหลอกตัวเอง สิ่งที่พวกเขาทำได้ตอนนี้อย่างมากก็แค่ให้เกลลี่ได้กินอิ่มตายก่อนตาย
เสียงเธอเพิ่งพูดจบ ประตูไม้ก็ถูกเคาะ
“อาซี… อาซี!”
“เป็นลีน่า เปิดประตู”
หลงเชี่ยนใช้สายตาส่งสัญญาณให้ชิวเจี๋ยที่ยืนอยู่ตรงประตู
ประตูเปิดออก เด็กหญิงที่สวมผ้าปิดปากและผ้าคลุมก็พุ่งเข้ามาทันที “อาซี พี่สาวฉัน…”
พูดก็พูดไม่คล่อง คิดว่าคงวิ่งกลับมาตลอดทาง หายใจไม่ทัน
ทุกคนในห้องเห็นเด็กหญิงวิ่งกลับมาคนเดียวอย่างรีบร้อน บนตัวยังสวมผ้าคลุมของหลี่หลิน ต่างก็สบตากัน
เต็มไปด้วยความเศร้าและเห็นอกเห็นใจ
ในโลกยุคนี้ สองพี่น้องจะมีชีวิตอยู่ก็ไม่ง่ายแล้ว ตอนนี้…
หัวใจหลงเชี่ยน “ตุ๊บ” หนึ่งที หยิบกาใส่น้ำส่งให้ตรงหน้าเด็กหญิง “อย่าเพิ่งรีบ ค่อย ๆ พูด หลี่หลิน… เกิดเรื่องหรือ”
ลีน่าดื่มน้ำอึกหนึ่ง ถึงค่อยดีขึ้นบ้าง
เธอรีบอธิบายสถานการณ์ให้อาซีฟัง “พี่สาวฉันถูกหนูกัด แต่ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น! ตอนนี้เธอดีขึ้นเยอะแล้ว เพราะว่าพวกเราสองคนอยู่ไม่ไกลจากกำแพงสูงด้านนอกมากนัก ได้เจอเจ้าของร้านที่วิเศษมากคนหนึ่ง เธอเปิดร้านอาหารอยู่ที่นั่น ขายมันฝรั่งเผากับมันหวานเผาที่ไม่มีพิษ แล้วยังล้างพิษได้อีก! พี่ฉัน พี่ฉันให้พวกคุณรีบไปซื้อ กลัวว่าถ้าช้าไปจะซื้อไม่ทัน!”
หลงเชี่ยนกับพวก “…”
พูดอะไรเหลวไหล
นี่ก็ผ่านมาหลายปีในยุคสุดท้ายแล้ว นอกกำแพงสูงจะมีใครมาเปิดร้านอาหารได้ยังไง
ยังขายมันฝรั่งเผากับมันหวานเผา แถมล้างพิษได้อีก?
ทุกอย่างเหมือนนิทานเพ้อฝัน
หลงเชี่ยนลูบหัวลีน่า “ลำบากหนูแล้ว หนู… คืนนี้ย้ายมานอนที่นี่ดีมั้ย ทุกคนจะได้ช่วยดูแลกัน”
“เด็กคนนี้คงรับข่าวร้ายไม่ไหว เลยประสาทหลอน” หลงหย่ายืนกอดอกอยู่ข้าง ๆ ส่ายหัว
“ที่ฉันพูดเป็นเรื่องจริง! พี่เกลลี่ใช่มั้ยที่เมื่อสองวันก่อนถูกเกณฑ์ไปทำงานที่ทุ่งดำแล้วถูกกัด ตอนนี้ยังเป็นไข้อยู่? พวกคุณพาเขาไปลองสิ! บางทีกินมันฝรั่งเผาแล้วอาจจะหาย!” ลีน่าพูดอย่างร้อนรน
“ได้ได้ได้ ฉันรู้ว่ามันฝรั่งเผาหอม เด็กคนนี้ แม้แต่ฝันก็ไม่ฝันอะไรใหญ่ ๆ สักหน่อย เนื้อหอมจะตาย ทำไมคิดถึงแต่มันฝรั่งเผา” หลงสือถอนหายใจ
“พวกแกพูดน้อย ๆ หน่อย!” หลงเชี่ยนห้ามหลานชายหลานสาว แล้วพูดกับลีน่าด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หลี่หลิน… ตอนนี้อยู่ที่ไหน”
“ก็อยู่ไม่ไกลจากนอกกำแพงตะวันตก ตรงหน้ารถสามล้อที่เรียกว่าร้านอาหาร!”
รถสามล้อมาแล้ว
“งั้นฉันเรียกคนอีกสักสองสามคน ไปดูเป็นเพื่อนหนูดีมั้ย”
หลงเชี่ยนคิดว่า ลีน่าอาจจะช็อกมากเกินไป
ออกไปนอกเมืองพร้อมกันหน่อยก็ดี ถ้าศพของหลี่หลินยังไม่ถูกพืชและสัตว์กลายพันธุ์กิน อาจจะมีโอกาสเก็บศพให้เด็กคนนั้น
จะได้ทำให้ลีน่าวางใจขึ้นบ้าง
“พวกคุณไปกันให้หมด! เอาเงินทั้งหมดไปด้วย! จริง ๆ นะ! ต้องเอาไป!” เมื่อเห็นว่าอาซีกับพวกดูเหมือนไม่เชื่อ ลีน่าพยายามโน้มน้าวอย่างเต็มที่
“ดูสิ เกลลี่ไม่สะดวกเคลื่อนย้าย เราจึงต้องเหลือคนดูแลเขาใช่มั้ย? ผลึกในมือก็ยังไม่ได้แลกเลย พกไปก็ไม่สะดวก” หลงเชี่ยนอ้อมแอ้ม
“ร้านอาหารก็ใช้ผลึกแลกได้! แลกได้มากกว่าที่ในเมืองของเราอีก!” ลีน่าพูด
“…”
ลีน่าพูดแบบนี้ แม้แต่เหลาหู่ที่เงียบอยู่ข้าง ๆ ยังส่ายหัว
เด็กคนนี้ถูกกระทบกระเทือนหนักมากจริง ๆ
แน่ล่ะ คนสุดท้ายในครอบครัวก็จากไป ในวันเวลาที่โหดร้ายขนาดนี้มีแต่จะบ้า
ในวันสิ้นโลกที่มองไม่เห็นจุดจบนี้ มีคนไม่น้อยที่ถูกบังคับจนเสียสติเพราะครอบครัวและเพื่อนพี่น้องตายจากไปตาม ๆ กัน
ถึงตาลีน่าแล้วหรือ
น่าสงสารเด็กจริง ๆ
“ได้ได้ได้ ฉันจะเอาไป”
หลงเชี่ยนส่งสายตาให้หลงหย่า แล้วลุกขึ้นยืน “ชิวเจี๋ย ไปเรียกสองคนข้าง ๆ นั่น พวกเราไปนอกเมืองกับลีน่า”
“ได้”
“เอาอาวุธไปด้วย ระวังอันตราย ติดอาวุธครบมือ หลงหย่า พวกนายดูแลเกลลี่”
“ให้หลงสือดูแลเถอะ ฉันไปช่วยพวกคุณ” หลงหย่าเหลือบมองลีน่า “ไม่รู้จะเจอเรื่องอะไรขึ้น หลายคนก็หลายแรง”
หลงเชี่ยน “ก็ดี งั้นนายตามพวกเราไป”
ถ้าต้องไปเก็บศพให้หลี่หลิน อาจจะเจอพืชกลายพันธุ์ที่ตามกลิ่นมาก็ได้
ต้องมีกำลังต่อสู้
“อาซี พวกคุณยังไม่เชื่อฉันใช่มั้ย…” ลีน่าถาม
“เชื่อสิ ออกนอกเมืองต้องเตรียมตัวให้พร้อม หนูก็รู้ นอกกำแพงอันตรายมาก”
หลงเชี่ยนใช้คำพูดนี้หลอกเด็ก
ถ้าเห็นศพแล้ว ลีน่ายังอยู่ในสภาพสติฟั่นเฟือนแบบนี้… ก็จะลำบากหน่อย
ต้องเปิดโปงความจริงให้เด็กคนนี้ตื่นรู้เสียที
“ก็ได้”
ลีน่าพยักหน้าอย่างลังเล “งั้นฉันพาพวกคุณไป!”
ดังนั้น ลีน่าและหลงเชี่ยนกับพวกที่เตรียมจะไปเก็บศพให้หลี่หลิน จึงมุ่งหน้าไปทางประตูกำแพงตะวันตก
-
นอกกำแพง
หลิงจิงกำลังดูที่แผงควบคุม
ตอนนี้ในแผงควบคุมที่ระบบให้มาเป็นสีเทาทั้งหมด มีแม่กุญแจสีเทาใหญ่ปรากฏชัดอยู่ อะไรก็มองไม่เห็น
ใช้นิ้วแตะดู ก็จะมีข้อความ [ปลดล็อคหลังจากทำภารกิจเริ่มต้นสำเร็จ] กระโดดขึ้นมา
ภารกิจเริ่มต้นปรากฏขึ้นตอนเธอรับของขวัญนักผจญภัยเริ่มต้น อยู่ที่มุมซ้ายบนของแผงควบคุม
——[ภารกิจเริ่มต้น: กรุณาทำธุรกรรมให้ครบสิบรายการ (2/10)]
ก็ได้
หลิงจิงแบมือ
งั้นก็รอให้ครบสิบรายการก่อนแล้วกัน
ไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนั้นจะพาคนมาได้สักเท่าไร