เสียงระฆังดังขึ้น
ที่กำแพงตะวันออกของจื่อเฉิง กลุ่มคนที่ผูกผ้าสีแดงไว้ที่แขนเดินเข้ามาภายในกำแพงท่ามกลางสายตาของผู้อื่น
ดูเหมือนแต่ละคนจะเก็บเกี่ยวมาได้ไม่น้อย กระเป๋าที่คาดเอวไม่คิดจะปิดบัง ต่างพองโตทุกใบ
พวกเขากวาดตามองผู้คนที่รออยู่ภายใน ทว่าหลายคนกลับเบือนหน้าหนี
หัวหน้าคือ 'หมาโรคพิษสุนัขบ้า' หรงนา
พวกเขามุ่งหน้าไปยังกระท่อมไม้หลังใหญ่ทางเหนือของเขตที่พัก
“เอี๊ยด——”
มีคนเปิดประตูให้พวกเขา
“หัวหน้า”
ไม่ต้องให้หรงนาเอ่ยปาก คนในบ้านก็รับกระเป๋าจากมือเขาไปโดยอัตโนมัติ และยื่นน้ำให้แก้วหนึ่ง
“วันนี้เป็นยังไงบ้าง?”
ชายผมสั้นสีเหลืองถามคนที่เดินตามเข้ามาด้านหลัง
“ก็ไม่เลว” ผู้ชายผมค่อนข้างหยิกคนหนึ่งตอบ เขาตบกระเป๋าที่ถือมา “ยังไงก็ได้คนละยี่สิบกว่าผลึกมั้ง”
หรงนาดื่มน้ำหมดแล้ววางแก้วลงบนโต๊ะดัง “เพี้ยะ”
เขาเอ่ยปากด้วยเสียงแหบพร่า “แพท”
ชายผมสั้นสีเหลืองตอบรับ “อื้ม” แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าเขาทันที พลางรายงานสถานการณ์ที่ไปสืบมานอกกำแพงตะวันตกวันนี้อย่างละเอียด
“ทางตะวันตกมีของดีจริง ๆ มีผู้หญิงคนหนึ่งตั้งแผงชื่อ 'ร้านอาหารจงหัว' ผู้หญิงคนนี้ดูมีที่มาที่ไป ขอบเขตที่ตั้งแผงมีบาเรียสีขาวคอยกันไอเขียว”
“บาเรีย? ผู้ใช้พลังพิเศษ?”
ชายผมแดงหน้ารูปเหลี่ยมที่นั่งตรงข้ามหรงนาถาม
“อาจจะเป็น” ในดวงตาของแพทฉายแววโลภ “ไม่ใช่แค่นั้น ผู้หญิงคนนั้นตั้งแผงขายอาหาร! มันเทศเผากับมันฝรั่งเผา แล้วยังมีที่เรียกว่าอาหารหม้อใหญ่ด้วย กินได้หมด!”