หลี่เซียงตงหัวเราะพลางว่า “ฉันเอามาใช้แทนขวดเหล้าน่ะ ข้างในใส่เอ้อร์กัวโถวที่เพิ่งไปซื้อมา 1 กิโล”
“จะไปซื้อเหล้าดองทำไม เอาจากที่บ้านมาเลยไม่ดีกว่าเหรอ? ปินจื่อ เดี๋ยวออกจากบ้านแล้วอย่าลืมหยิบเหล้าถงโจวเหล่าเจียวของฉันไปสองขวดล่ะ”
เฉียนปินตอบรับอย่างไม่ลังเล “ได้เลยพ่อ”
คุณอาเฉียนเป็นคนใจกว้าง นิสัยของเฉียนปินก็เหมือนพ่อ เวลาพวกเพื่อนเก่าสมัยเด็กมารวมตัวกินดื่มกัน ส่วนใหญ่เฉียนปินมักเป็นคนออกเงินก้อนใหญ่
“ไม่ได้หรอกครับคุณอาเฉียน พวกเราก็เกรงใจมากพอแล้ว จะเอาเหล้าของคุณอาไปอีกได้ยังไง”
“ใช่ครับคุณอาเฉียน ถ้าคุณอาทำแบบนี้ ต่อไปพวกเราพี่น้องคงไม่กล้ามาหาแล้ว”
หลี่เซียงตงกับอีกสองคนรีบปฏิเสธ เฉียนปินออกเงินซื้อหัวหมูกับเครื่องใน นั่นเป็นเรื่องของพวกเขาพี่น้อง จะให้ผู้ใหญ่ควักของมาสมทบได้อย่างไร
อีกอย่าง แค่เหล้าดองธรรมดาก็พอแล้ว เหล้าถงโจวเหล่าเจียวราคาไม่ใช่ถูก ๆ ขวดละ 2.8 หยวน แถมยังต้องใช้คูปองซื้อเหล้าอีกด้วย!
คุณอาเฉียนไม่ยืนกราน “งั้นก็ได้ เหล้าสองขวดนี้เก็บไว้ก่อน รอให้ลูกในท้องเมียปินจื่อคลอด แล้วตอนจัดงานฉลองครบเดือน พวกเราพ่อลูกค่อยดื่มกัน”
หลี่เซียงตงถึงนึกขึ้นได้ว่าเมียเฉียนปินใกล้คลอดแล้ว มิน่าล่ะพอเข้ามาในลานบ้านถึงไม่เห็นเธอ คงพักอยู่ในห้อง
เขาประสานหมัดคำนับ “คุณอาเฉียน ผมขอแสดงความยินดีล่วงหน้าไว้ตรงนี้เลยนะครับ พอหลานชายของผมครบเดือน ผมจะดื่มเป็นเพื่อนคุณอาให้เต็มที่”