หมู่บ้านโคโนฮะ
ภายในห้องประชุม
"ฟุงาคุ!"
"ชิบะปลุกพลังไม้หลบซ่อนได้แล้วนะ!"
"หรือนายอยากให้ตระกูลอุจิวะกลับไปอยู่ในยุคที่ถูกเซ็นจูกดทับอีก?"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตะโกนลั่น
เขากำลังยุแยงตะแคงรั่ว!
เขาพยายามปลุกความหวาดกลัวและความแค้นที่ฝังในกระดูกของชาวอุจิวะ
เพียงชั่วพริบตา
สายตาของทุกคนก็หันไปจับจ้องที่อุจิวะ ฟุงาคุ
นั่นสิ!
ตระกูลอุจิวะจะยอมได้ยังไง?
นี่มันศัตรูคู่อาฆาตชัด ๆ!
อุจิวะ ฟุงาคุกอดอก ยืนนิ่งโดยหลับตาพริ้ม
เมื่อได้ยินเสียงตะโกนของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น
เขาเผยอเปลือกตาขึ้นช้า ๆ แสงสว่างสีเลือดวาบไหวในดวงตาลึก
เซ็นจูกดทับอุจิวะงั้นรึ?
อุจิวะ ฟุงาคุอดยิ้มเยาะขึ้นมาไม่ได้
ตระกูลอุจิวะตอนนี้ แม้แต่สิทธิ์ที่จะถูกกดทับก็ไม่มี!
เบื้องสูงโคโนฮะคิดจะถอนรากถอนโคนพวกเขา เอาทุกคนไปเป็นวัตถุทดลอง!
ครั้นแล้ว
อุจิวะ ฟุงาคุก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
เขาไม่สนใจเสียงเห่าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น แต่หันไปทางชิบะที่ยืนอยู่มุมห้อง
"ตระกูลอุจิวะ อุจิวะ ฟุงาคุ"
"ข้าขอสนับสนุนท่านชิบะอย่างเต็มกำลัง ให้สืบทอดตำแหน่งโฮคาเงะรุ่นที่ห้า!"
ทั่วทั้งห้องประชุมแตกตื่น!
บ้า!
บ้ากันไปหมดแล้ว!
อุจิวะยอมสยบให้เซ็นจูงั้นรึ?
นี่มันน่าขันยิ่งกว่าหมูปีนต้นไม้ได้อีก!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นเหมือนถูกผ่าฟ้าด้วยสายฟ้า
เขากุมหน้าอกแน่น รู้สึกถึงความเจ็บแปลบที่บีบรัดหัวใจ
เป็นไปได้ยังไง?
เครือข่ายอำนาจที่เขาใช้เวลาบ่มเพาะมาสี่สิบปี
เพียงไม่กี่นาทีก็พังทลายต่อหน้าต่อตา!
อุทาทาเนะ โคฮารุและมิโตคาโดะ โฮมุระตกตะลึงหมดแล้ว
ขาของพวกเขาอ่อนแรงลง ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ สมองว่างเปล่าทั้งหมด
จบสิ้น
อำนาจของเบื้องสูงหมดสภาพแล้ว
ไม่!
ยังมีโอกาส!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นหันขวับไปมองอีกฝั่ง