โคโนฮะ
ภายในห้องประชุม
บรรยากาศกดดันถึงขีดสุดแล้ว
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น หายใจกระชั้น อกกระเพื่อมรุนแรง
แต่สายตาของเขากลับจับจ้องไปที่กลุ่มคนตรงหน้าอย่างไม่ยอมละสายตา
เขาไม่ยอมจำนน
เป็นโฮคาเงะมาทั้งชีวิต กลับต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้เมื่อบั้นปลาย
ผู้ส่งสารของไดเมียวทำให้เขาเสียหน้าต่อหน้าคนทั้งหลาย
แม้แต่ตระกูลต่าง ๆ ที่เขาเคยควบคุมมาตลอด ตอนนี้ก็ยืนอยู่ข้างหลังเด็กหนุ่มคนนั้นจนหมด
มันช่างไร้สาระสิ้นดี!
"ชิคาคุ..."
"กลุ่มอิโนะ-ชิกะ-โจของพวกเจ้า เป็นรากฐานของโคโนฮะมาโดยตลอด"
"แล้วนี่พวกเจ้าจะไปกันใหญ่กับเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมคนนี้ด้วยหรือ?"
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กำกล้องสูบยาในมือแน่น
ข้อนิ้วมือซีดขาวเพราะออกแรงมากเกินไป
เขาพยายามปลุกจิตสำนึกของคนพวกนี้
พยายามใช้ความผูกพันที่สั่งสมมาหลายสิบปีมาผูกมัดทางศีลธรรม
"รุ่นที่สาม"
"ยุคสมัยเปลี่ยนไปแล้ว"
"อิโนะ-ชิกะ-โจต้องรักษาความสืบเนื่องของตระกูลก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง"
นาระ ชิคาคุ ยืนอยู่กับที่
เขาไม่ได้แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้นมอง
เพียงแต่มองลวดลายพื้นไม้อย่างสงบนิ่ง
อาคิมิจิ โจสะ ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง
ร่างใหญ่โตของเขาเหมือนกำแพง ยืนสงบอยู่ทางด้านขวาของชิบะ
ยามานากะ อิโนะอิจิ ยิ่งหันหน้าหนีไปเลย
เขาไม่คิดจะมองอดีตโฮคาเงะคนนี้แม้แต่น้อย
ท่าทีของกลุ่มสามคนนี้ แทงทะลุศักดิ์ศรีสุดท้ายของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น จนทะลุ
ลมหายใจของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น หนักขึ้นฉับพลัน