โคโนฮะ
ภายในห้องประชุม
เมื่อได้ยินคำพูดของฟูจิวาระ
ชิบะนั่งอยู่บนเก้าอี้ด้านหลัง โดยไม่แม้แต่จะยกเปลือกตาขึ้น
เขาใช้มือข้างหนึ่งเท้าคางไว้ สีหน้าสงบนิ่งราวกับน้ำในสระที่หยุดนิ่ง
ตัดงบประมาณสามส่วน?
นี่เป็นลูกไม้ที่ไดเมียวถนัดที่สุดเลย!
ส่วนเรื่องให้ตัวเองไปที่เมืองหลวงของแคว้นไฟ?
ไม่รีบร้อน
ยังไงก็ต้องไปอยู่ดี!
ในขณะเดียวกัน
อากาศในห้องโถงนั้นหนักอึ้งราวกับถูกแช่แข็ง
สายตาทุกคู่ต่างสลับไปมาระหว่างฟูจิวาระและซารุโทบิ ฮิรุเซ็น
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นจ้องเขม็งไปที่ราชโองการบนโต๊ะ
หน้าอกของเขากระเพื่อมอย่างรุนแรง ลมหายใจดังฟืดฟาดราวกับเครื่องสูบลมที่พัง
ไดเมียวก้าวก่ายอำนาจ!
นี่มันผิดกฎทั้งหมด!
ตั้งแต่โฮคาเงะรุ่นที่ 1 สถาปนาระบบหนึ่งแคว้นหนึ่งหมู่บ้าน
ไดเมียวแห่งแคว้นไฟมีหน้าที่เพียงออกเงินสนับสนุน
การแต่งตั้งภายในของหมู่บ้านโคโนฮะ ไดเมียวมีสิทธิ์เพียงแค่ให้คำแนะนำเท่านั้น!
แต่ตอนนี้กลับกล้าใช้การตัดเสบียงมาข่มขู่?
รังแกกันเกินไปแล้ว!
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นใช้สองมือทุบลงบนแท่นปราศรัยอย่างแรง พยุงร่างที่โค้งงอขึ้นอย่างยากลำบาก
“ท่านฟูจิวาระ!”
“ราชประสงค์ของไดเมียว โคโนฮะย่อมเคารพ”
“แต่หมู่บ้านก็มีกฎของหมู่บ้าน!”
เสียงของเขาแหบพร่าแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่มิอาจขัดขืน
“ตำแหน่งโฮคาเงะเกี่ยวข้องกับสถานการณ์ของโลกนินจาทั้งหมด”
“แม้ไดเมียวจะเสนอให้ชิบะเป็นโฮคาเงะสำรอง แต่มันไม่ถูกต้องตามขั้นตอน!”
เมื่อได้ยินคำพูดของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น
อุทาทาเนะ โคฮารุเหมือนคว้าเชือกช่วยชีวิตได้ รีบร้องเสียงแหลมขึ้นทันที
“ถูกต้อง!”
“ชิบะจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ในนามก็เป็นแค่จูนิน!”
“จูนินคนหนึ่ง จะก้าวข้ามชนชั้นมาเป็นโฮคาเงะได้ยังไง?”
“นี่มันตลกสิ้นดี!”
มิโตคาโดะ โฮมุระก็ดันแว่นตากรอบดำขึ้น พลางคล้อยตาม