ติงฉิงไม่รู้เลยว่า หลังจากเขาไปแล้ว ร้านของเก่าของเฒ่าพานเกิดเรื่องอะไรขึ้นบ้าง
ถึงรู้เขาก็คงไม่สนใจอยู่ดี ของเก่าก็ขึ้นอยู่กับวาสนาของแต่ละคน เขาขายได้ 4.8 ล้านก็เป็นวาสนาของเขา ส่วนอีกฝ่ายจะขายได้ 20 ล้านก็เป็นความสามารถของอีกฝ่าย
อย่างเช่นตัวเขาเองเพิ่งจ่ายเงินให้หญิงชราไป 2,000 หยวน แต่เธอก็ดีใจแทบแย่แล้ว
ในแง่หนึ่ง เขาก็นับว่าเก็บของดีชิ้นมหึมาได้เหมือนกัน แน่นอนว่าของดีชิ้นนี้ไม่ได้ได้มาเพราะความสามารถของเขาเอง แต่ได้มาเพราะระบบดวงตาทิพย์
พูดไปก็เหมือนโกงอยู่เหมือนกัน
แต่การที่เขาซื้อของเก่าชิ้นนี้จากหญิงชราด้วยเงิน 2,000 หยวน จะนับว่าเป็นการหลอกลวงไหมนะ?
เขาคิดว่าไม่นับ อย่างไรเสียหญิงชราก็มองของชิ้นนี้เป็นแค่กระถางธูปเซรามิกธรรมดา
อีกอย่าง บ้านเธอก็ได้ของชิ้นนี้มาจากการแบ่งทรัพย์สินของเจ้าที่ดินผู้มั่งคั่ง ตอนแบ่งกันในตอนนั้น ทุกคนก็มองว่ามันเป็นของธรรมดา เขาจึงไม่ได้หลอกลวงจริง ๆ
ถ้าหญิงชราคนนี้ไม่ได้เจอเขา บางทีเธออาจขายไม่ได้ถึง 2,000 หยวนด้วยซ้ำ
ติงฉิงจูงหมาเดินคิดไปพลาง มุ่งหน้าออกจากตลาด วันนี้เขาไม่มีอารมณ์เดินดูแผงขายของตามถนนของเก่าแล้ว
อีกอย่าง สายตาของเขาก็แย่จริง ๆ
ถึงตอนนี้จะมีระบบตรวจสอบแล้ว แต่เขารู้ว่าของที่วางขายตามแผงพวกนี้ 99% ไม่ใช่ของดี ต่อให้มีของเก่าอยู่บ้างก็เป็นแค่ของเก่าทั่วไป ไร้ราคา
ก่อนหน้านี้เขาลองดูของไปหลายชิ้นแล้ว ล้วนเป็นของเลียนแบบทั้งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ติงฉิงยังสังเกตเห็นเรื่องหนึ่ง พอใช้ดวงตาทิพย์มองของเก่าหลายชิ้นเข้าก็รู้สึกแสบตา แถมยังมีน้ำตาไหลออกมาด้วย