ติงฉิงกลับมาถึงบ้าน
เขาวางหนังสือรวมตราประทับลงบนโต๊ะ แล้วพลิกอ่านอย่างละเอียด
หนังสือรวมตราประทับเล่มนี้มีหน้ากระดาษแบบพับอยู่ 40 หน้า แต่ละหน้ามีตราประทับหัวข้อหนึ่ง
สิ่งที่สลักอยู่บนตราประทับนั้น แท้จริงแล้วเป็นบทความทางศาสนาเต๋า
ติงฉิงค้นดูในโทรศัพท์ บทความที่สลักอยู่บนตรานี้เป็นข้อเขียนสั่งสอนผู้คนของลัทธิเต๋า ซึ่งได้รับความนิยมอยู่พอสมควรก่อนสมัยราชวงศ์ชิง
ผู้เขียนหนังสือรวมตราประทับเล่มนี้ชื่อหูฉี เป็นชาวเจ้อเจียง ชื่นชอบการแกะสลักตราประทับเป็นอย่างมาก และเป็นปรมาจารย์ด้านการแกะสลักตราประทับที่มีชื่อเสียงในสมัยราชวงศ์ชิง ทว่าเขายังเป็นขุนนางด้วย
เขาเคยเป็นนายอำเภออยู่หลายแห่ง รวมถึงตูเจียงเยี่ยนในเสฉวนด้วย แต่ในเวลานั้นที่นั่นยังไม่ได้ชื่อว่าตูเจียงเยี่ยน หากเรียกว่าอำเภอก้วน
เมื่อเห็นตรงนี้ ติงฉิงก็พยักหน้าอย่างอดไม่ได้
ฉันว่าแล้วเชียว ทำไมหนังสือรวมตราประทับเล่มนี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้ ที่แท้เขาเคยเป็นนายอำเภอที่อำเภอก้วน เจียงเฉิงอยู่ไม่ไกลจากอำเภอก้วน หนังสือเล่มนี้จึงตกทอดมาถึงที่นี่ได้อย่างเป็นธรรมดา ที่สำคัญ หนังสือรวมตราประทับเล่มนี้นับได้ว่าเป็นต้นฉบับของตระกูล
พูดอีกอย่างคือ หนังสือเล่มนี้เป็นฉบับดั้งเดิมที่สุด เพราะหลายส่วนยังไม่ได้ซ่อมแซมให้เสร็จสมบูรณ์ จึงไม่เหมือนฉบับที่ตีพิมพ์ภายหลังเลย
ขอบหน้ากระดาษของหนังสือรวมตราประทับเล่มนี้ยังไม่มีกรอบพิมพ์ ทั้งยังไม่มีชื่อหนังสือด้วย
ที่หายากยิ่งกว่านั้นคือคำนำหลายบท ซึ่งล้วนเขียนให้เขาด้วยตัวเองโดยปรมาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในยุคนั้น