“จะเป็นไปได้อย่างไร ปกติข้าฝึกฝนอยู่ที่ลานยุทธ์เป็นหลัก อีกทั้งเรือนแต่ละหลังยังแยกจากกัน ไม่ส่งผลกระทบอะไรหรอก”
“ฮ่า ๆ ถ้าเช่นนั้นก็ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้ข้าจะพาพวกเขาไปดู” หวังเฉิงเยี่ยกล่าวพลางหัวเราะ
อันหลานพยักหน้ารับโดยไม่ลังเล
หวังชิงอี๋เองก็ไม่ได้คัดค้าน นางสนิทกับอันหลานอยู่แล้ว อีกทั้งยังได้ยินว่าเรือนหลังนั้นอยู่ใกล้สำนักศึกษา จึงยินดีเป็นธรรมดา
ส่วนหวังชิงสือยิ่งกระตือรือร้นขึ้นมา
เมื่อเทียบกับการพักอยู่ในสำนักศึกษาที่ไม่คุ้นเคย เขาย่อมเต็มใจอยู่บ้านอันหลานมากกว่า ยิ่งไปกว่านั้น ที่นั่นยังมีสวนดอกไม้กับลานยุทธ์อีกด้วย
หวังเฉิงเยี่ยมองทุกคนพลางยิ้ม
เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะจับคู่บุตรสาวกับอันหลานมาโดยตลอด
ที่จริงแล้ว คราวนี้ที่เขาส่งหวังชิงอี๋มาเมืองอำเภอ ก็มีแผนการของตนเองเช่นกัน
อันหลานอายุเพียง 14 ปี แต่กลับได้เป็นมือปราบเหล็กของหน่วยหกประตูอย่างเป็นทางการแล้ว อนาคตของเขาย่อมไร้ขีดจำกัด
ทว่าเรื่องเช่นนี้เขาไม่เคยเอ่ยปาก เพราะคิดว่าเรื่องความรักควรปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ จึงจะได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด
บัดนี้ทั้งสองอยู่ใกล้กันมากขึ้น มีโอกาสได้ใช้เวลาร่วมกันมากกว่าเดิม บางทีเรื่องราวอาจดำเนินไปในทางที่ดีก็เป็นได้
เมื่อคิดถึงตรงนี้ หวังเฉิงเยี่ยก็อารมณ์ดียิ่งขึ้น เขายกจอกสุราขึ้นดื่มอีกจอก
... ....
ผ่านไปไม่กี่วัน เรือนที่อันหลานซื้อไว้ก็จัดเตรียมเรียบร้อย
ข้าวของส่วนตัวของเขา ทั้งสมุนไพรวิญญาณ หนังสือ และสิ่งอื่น ๆ ล้วนย้ายเข้าไปในเรือนหลังใหม่แล้ว
อันหลานยังรับใช้บ่าวไพร่มากกว่าสิบคน ให้คอยทำความสะอาด จัดเตรียมอาหาร และดูแลสวน เรือนที่เคยว่างเปล่าจึงค่อย ๆ มีชีวิตชีวาขึ้นมา