อ่าวเหยี่ยวสวรรค์
ภายในเรือนเดี่ยวอันหรูหราแห่งหนึ่งทางด้านขวาของค่ายโจร
เผยว่านซานซึ่งสูญเสียแขนไปข้างหนึ่ง นั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียง ดวงตาปิดสนิท พลังฟ้าดินสายแล้วสายเล่าถูกชักนำเข้าสู่ร่าง ก่อนหมุนเวียนไปตามเส้นชีพจรอย่างช้า ๆ
นับตั้งแต่หนีเข้าไปในกระแสน้ำใต้ดินสายนั้นเมื่อครั้งก่อน เขาแทบเรียกได้ว่ารอดตายมาอย่างหวุดหวิด
กระแสน้ำใต้ดินสายนั้นอันตรายอย่างยิ่ง น้ำไหลเชี่ยวกราก ใต้ดินยังเต็มไปด้วยโขดหินใต้น้ำ
เดิมทีเขาก็ถูกฟันแขนขาด ทั้งยังถูกลูกธนูยิงบาดเจ็บ หากไม่มียาวิญญาณหลายชนิดที่ได้มาจากด่านแรกของวังวารีลึกลับแห่งนั้นติดตัวอยู่ เกรงว่าคงตายอยู่ในธารใต้ดินไปนานแล้ว
ถึงกระนั้น แม้จะรอดชีวิตมาได้อย่างโชคดี
สมบัติเหล่านั้นก็ถูกใช้จนหมดสิ้น
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ เผยว่านซานค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แล้วหยิบป้ายสีดำขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากอกเสื้อ
มองผ่าน ๆ ป้ายคำสั่งดูราวกับสลักจากหินดำธรรมดา บนพื้นผิวแทบไม่มีลวดลายใด ทว่าหากสังเกตให้ดี จะพบว่าวัสดุของมันมิใช่ทั้งทองและหิน เมื่อจับแล้วเย็นเยียบ อีกทั้งยังแผ่กลิ่นอายพิเศษอย่างยิ่งออกมาเลือนราง
แววตาของเผยว่านซานพลันเร่าร้อนขึ้น
นี่คือวาสนาที่เขาได้มาโดยบังเอิญ
มันสามารถเปิดวังวารีที่ซ่อนอยู่ใต้ก้นน้ำลึกได้
วังวารีแห่งนั้นพิสดารอย่างยิ่ง เขาทะลวงถึงขั้นปฐพีได้ก็เพราะที่นั่น
จากนั้นยังฝ่าด่านแรกไปได้ รับสมบัติมากมาย จนก้าวเข้าสู่ขั้นปฐพีช่วงกลางโดยตรง
เพียงด่านแรกก็ทำให้เขาได้รับประโยชน์ถึงเพียงนี้
แล้วด่านที่สองเล่า?