หนี!
นี่คือความคิดเดียวของเผยว่านซานในเวลานี้
ความแค้นที่อีกฝ่ายสังหารบุตรชาย พรรคดาบโลหิต หรือแม้แต่อันหลาน ล้วนถูกเขากดข่มลงไปอย่างฝืนทนในชั่วขณะที่สัมผัสได้ว่าความตายกำลังคืบคลานเข้ามา
มีชีวิตรอด!
ต้องรอดชีวิตเท่านั้น จึงจะมีวันข้างหน้า!
เผยว่านซานไม่แม้แต่จะสนใจแขนที่ขาดซึ่งตกอยู่บนพื้น เขาหันหลังแล้วพุ่งทะยานไปทางแม่น้ำฉีสุ่ยอย่างบ้าคลั่ง
ที่นั่นคือทางรอดเพียงหนึ่งเดียว
อันที่จริง ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามาในตัวเมืองฉีสุ่ย
เส้นทางหลบหนีที่เผยว่านซานวางแผนไว้ก็คือแม่น้ำฉีสุ่ย
เขารู้ดีมานานแล้วว่า ต่อให้สังหารอันหลานได้ในกระบวนท่าเดียว แล้วรีบหนีออกจากเมืองทางบกทันที ก็ยังเสี่ยงเกินไป
มีเพียงเส้นทางน้ำเท่านั้นที่เขามั่นใจว่าจะหนีออกจากเมืองได้ ยิ่งไปกว่านั้น วิชาที่เขาฝึกฝนก็เป็นวิชาธาตุน้ำ
แต่ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง หลังเสียเวลาไปนานถึงเพียงนี้
เส้นทางบกกลายเป็นทางตันไปแล้ว เหลือเพียงเส้นทางน้ำที่ยังมีโอกาสรอดอยู่บ้าง
แม่น้ำฉีสุ่ยไหลผ่านกลางเมือง ช่วงที่กว้างที่สุดเกือบพันเมตร ความลึกของน้ำยากจะหยั่งถึง กระแสน้ำใต้น้ำไหลเชี่ยวซับซ้อน ทั้งยังมีลำน้ำสาขา ท่อลอดน้ำ และร่องน้ำเก่าแก่อีกนับไม่ถ้วน
เมื่อถึงในน้ำ
นั่นต่างหากคือถิ่นของเขา!
ยิ่งไปกว่านั้น ในการเดินทางไปวังวารีครั้งนี้ เขายังได้ยาที่ช่วยเสริมการดำดินในน้ำมาอีกหลายเม็ด
ขอเพียงกระโจนลงแม่น้ำฉีสุ่ยได้
ขอเพียงดำลงไปในน้ำลึกได้
เขาก็ยังมีโอกาสรอด!
เมื่อคิดได้ดังนั้น ความเร็วของเผยว่านซานก็พุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง
เขาทุ่มสุดกำลังแล้ว