เผยว่านซานฟันดาบเข้ามาอีกครั้ง
อันหลานกัดฟันแน่น เร่งเร้าภาพปักษาเผิงจนถึงขีดสุดเท่าที่ตนจะทำได้ในยามนี้
ทุกครั้งที่หลบหลีก อันหลานจะตะโกนก้องอยู่ในใจ
หลบให้พ้น!
ต้องหลบให้พ้น!
ฟู่—
เสียงลมข้างหูดังขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น อันหลานก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงเส้นทางที่อากาศไหลผ่านแก้ม ไหล่ แขน และข้างเอว
พลังวายุเคลื่อนหมุนเวียนอย่างบ้าคลั่งอยู่ภายในร่าง
พลังซึ่งแต่เดิมมีไว้เพิ่มความเร็วเท่านั้น พลันดูประหนึ่งก่อเกิดความเชื่อมโยงอันละเอียดอ่อนบางอย่างกับสายลมที่มีอยู่ทุกหนแห่งรอบกาย
แสงดาบฟาดลงมา
อันหลานขยับร่างหลบไปด้านข้างเล็กน้อยตามกระแสลมที่พุ่งเข้าปะทะโดยไม่รู้ตัว
ตูม!
ดาบโลหิตเฉียดผ่านร่าง
ฟันลงบนพื้นถนนอย่างหนักหน่วง
แผ่นหินสีเขียวแข็งแกร่งระเบิดแตกในพริบตา ถนนทั้งสายสั่นสะเทือนราวกับเกิดแผ่นดินไหว เศษหินจำนวนมากปะปนกับฝุ่นควันพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
การเคลื่อนไหวของเผยว่านซานชะงักงันไปทันที
ไม่โดนงั้นหรือ?
นับตั้งแต่เริ่มไล่ล่าสังหาร นี่เป็นครั้งแรกที่อันหลานหลบการฟันตรง ๆ ของเขาได้อย่างแท้จริง
สีหน้าเผยว่านซานพลันย่ำแย่ลงกว่าเดิม
“หลบได้ครั้งหนึ่ง ข้าดูสิว่าเจ้าจะหลบครั้งที่สองได้หรือไม่!”
ดาบโลหิตฟาดขึ้นอีกครั้ง
แสงดาบฟันต่อเนื่องเป็นชุด!
แต่ครั้งนี้
อันหลานกลับไม่ตกอยู่ในสภาพอเนจอนาถเหมือนก่อนหน้า
สายลมหวีดหวิวข้างหู
จิตใจของเขากลับจดจ่อแน่วแน่ยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ
สิ่งต่าง ๆ ในภาพปักษาเผิงที่เขาไม่เคยเข้าใจอย่างแท้จริง บัดนี้ค่อย ๆ กระจ่างขึ้นทีละน้อยท่ามกลางการไล่ล่าคร่าชีวิตครั้งนี้
ปักษาเผิงเหินลม
ไม่ใช่แค่การวัดว่าใครวิ่งได้เร็วกว่าเท่านั้น
สายลมมีทิศทาง
ดาบก็มีสายลม
เมื่อคนเคลื่อนไหว ย่อมพัดพากระแสอากาศไปด้วย
เคลื่อนไปตามลม อาศัยแรงส่งแล้วขยับกาย