อู่เยว่ซดบะหมี่ไปติดกันสองชาม กว่าจะออกจากโรงอาหารมาได้ก็ต้องพยุงกำแพง
มิน่าพริกถึงให้รางวัลมากที่สุด ที่แท้เครื่องเทศก็เป็นของวิเศษถึงเพียงนี้!
อู่เยว่ทนไม่ไหว วิ่งกลับไปยังสวนเพาะปลูกอีกครั้ง อยากดูว่าจะมีโอกาสปลูกเครื่องเทศที่สูญพันธุ์ไปแล้วขึ้นมาหรือไม่
อู่เยว่เดินวนไปวนมาในดินดำถึงสามรอบ แต่ก็ไม่พบผลผลิตที่งอกขึ้นมาเพิ่ม เธอไม่ท้อ อย่างไรเสียโอกาสปลูกพืชที่สูญพันธุ์ไปแล้วให้ได้ผลผลิตก็ต่ำอยู่แล้ว... ต่ำ...
พอก้มลง อู่เยว่ก็เห็นต้นกล้าหลายต้นข้างเท้าที่ไม่เหมือนกับต้นที่เคยเห็นมาก่อน
เธอย่อตัวลงอย่างประหลาดใจ แล้วเพ่งพินิจอย่างละเอียด
ต้นกล้าสีเขียวเล็ก ๆ แม้จะดูบอบบางมาก แต่อู่เยว่มั่นใจว่าต้นกล้าและกลีบใบที่ผลิออกมานั้นมีรูปร่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
ใช้เครื่องตรวจวัดตรวจสอบ:
【วัตถุที่ประเมิน: ต้นถั่วฝักยาว
คุณภาพถั่วฝักยาว: เอสพลัส
คำแนะนำ: ถั่วฝักยาวชำระล้าง ถั่วฝักยาวตัวตึงในหมู่ถั่วฝักยาว ชื่อทางวิชาการคือถั่วฝักยาว
พอสุกเมื่อไรก็กินได้เลย กินกันให้ปากมันแผลบไปข้าง! รับรองว่ากินไม่หมดแน่!】
【วัตถุที่ประเมิน: ต้นมันฝรั่ง
คุณภาพมันฝรั่ง: เอสพลัส
คำแนะนำ: อาหารล้ำค่าที่สุดซึ่งพระเจ้าประทานแก่มนุษยชาติ เป็นสมบัติของมนุษยชาติทั้งมวล เป็นอาหารที่สมบูรณ์แบบที่สุดของมนุษยชาติ!
สำนักมันฝรั่ง สำนักหัวมันฝรั่งจงเจริญตลอดไป!】
อู่เยว่จ้องเครื่องตรวจวัดในมือด้วยสีหน้าสับสน พลางสงสัยว่าเครื่องตรวจวัดติดไวรัสหรือเปล่า
คำบรรยายพิลึกพิลั่นพวกนี้มันอะไรกัน?
เธอย่อตัวลงบนพื้นอย่างเคร่งขรึม จ้องต้นกล้าสองกอไปมา หรือว่าจะปลูกสิ่งมีชีวิตประหลาดขึ้นมานะ?