หลังวันสิ้นโลก ความหลากหลายของอาหารลดฮวบลง
ตอนนี้ผักที่ปลูกได้ตามปกติมีไม่ถึงสิบชนิด แถมผักทั้งสิบชนิดยังปนเปื้อนสิ่งเจือปน
อู่เยว่ฟอกเมล็ดผักกาดขาวไปยี่สิบเมล็ด ก่อนพลังจิตจะเหือดแห้ง
หลังปลูกเมล็ดชุดนี้เสร็จ ให้อาหารไก่กลายพันธุ์ และเก็บไข่สิบฟองที่สะสมมาในช่วงห้าวันที่ผ่านมาแล้ว
เธอก็ไปหาเจี้ยนสุยอวี้ ตั้งใจขอยานเหินขนาดเล็กสักลำเพื่อออกไปข้างนอกคนเดียว
เจี้ยนสุยอวี้อนุมัติยานเหินเทคโนโลยีล้ำสมัยรุ่นล่าสุดให้อู่เยว่โดยไม่ลังเล ภายในยังอัดแน่นด้วยอาวุธและอุปกรณ์ต่อสู้ชั้นยอด จากนั้นก็โยนเสิ่นเชว๋กับอู๋ฉงที่เอาแต่ลอยชายให้เธอไปด้วย
「พาสองคนนั้นไปด้วย จะได้ไม่ก่อเรื่องอยู่ในฐาน」
สีหน้าอู่เยว่ฉายแววลังเลอย่างประหลาด เธอสงสัยจริง ๆ ว่าเจี้ยนสุยอวี้กำลังให้เธอพาเด็กแสบออกไปด้วย!
แถมทีเดียวตั้งสองคน!
เจี้ยนสุยอวี้ยิ้มบาง ๆ 「เธอออกไปหาแหล่งพืชในป่า ย่อมมีโอกาสเจออสูรต่างมิติ พาคนไปเพิ่มไว้ก่อน ปลอดภัยกว่า」
อู่เยว่เอ่ย 「...แต่หัวหน้าทีมเขา...」
ไม่ต้องถามความสมัครใจของเจ้าตัวสักหน่อยหรือไง?
เสิ่นเชว๋ขนย้ายอาวุธและอุปกรณ์ทั้งหมดขึ้นยานเสร็จแล้ว เขาเอียงคอถาม 「ออกเดินทางได้หรือยัง?」
อู่เยว่หันไปมองเสิ่นเชว๋ จู่ ๆ ก็หมดเรี่ยวแรง 「ไปกันเถอะ!」
อู๋ฉงตื่นเต้น 「วู้ฮู! ออกเดินทาง!」
อู๋ฉงกระโดดโลดเต้นไปทั่วในยานเหิน เห็นได้ชัดว่าเมื่อเทียบกับดันเจี้ยนสยองขวัญที่เขาคุ้นเคยดีแล้ว
การออกไปตามหาสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่และเก็บเมล็ดพืช ซึ่งเป็นเรื่องที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ช่างแปลกใหม่จนแทบคลั่ง