ไม่นาน หนอนกินสมองกับดอกไม้กินคนก็ท้องป่องเพราะกินจนอิ่ม ระดับความอิ่มแตะ 100% ขณะเดียวกันการเติบโตของพวกมันก็เพิ่มขึ้นตัวละ 20%
กินไม่ไหวแล้ว คราวนี้กินไม่ไหวจริง ๆ
อู่เยว่หาบริเวณที่ค่อนข้างโล่งในป่าฝน หลังตรวจสอบสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ก็พบว่าที่นี่มีพืชผลพิษร้ายแรงอยู่มากมาย
ฟักทอง ฟักเขียว มะเขือ พริก กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก และบรอกโคลี ล้วนชอบดินชื้น
ในสารบบพืชของพันธมิตรฉบับปัจจุบัน พืชเหล่านี้ถูกระบุว่าสูญพันธุ์ทั้งหมด
อู่เยว่สงสัย «สถาบันวิจัยเกษตรของพันธมิตรไม่มีทางกำจัดพิษของพืชพวกนี้เลยหรือ?»
เสิ่นเชว๋ตอบ «ถ้าพูดกันตามตรง ก็ไม่ถึงกับทำไม่ได้ แต่การกำจัดพิษจากพืชพวกนี้ทำได้แค่ครั้งเดียว
พืชที่กำจัดพิษแล้วจะไม่สามารถติดเมล็ดได้อีก เมื่อนำไปปลูกซ้ำ ต้นทุนที่สูงลิ่วก็ทำให้การกำจัดพิษหมดความหมาย
คำชี้แจงอย่างเป็นทางการจากสถาบันวิจัยเกษตรคือ พิษทำลายความสามารถในการสืบพันธุ์ของพืช»
ก่อนหน้านี้อู่เยว่เคยชำระเพียงสิ่งเจือปนในเมล็ดพืช เธอลองชำระฟักทองตรงหน้าดูโดยตรง มันมีสีน้ำเงินทั้งลูก และมีหลุมบ่อน่ากลัวกระจายอยู่ทั่วผิว
เมื่อเทียบกับเมล็ดเล็ก ๆ เมล็ดหนึ่ง ฟักทองมีขนาดใหญ่กว่ามาก
ยังชำระไม่เสร็จ เหงื่อเย็นเม็ดเล็ก ๆ ก็ผุดขึ้นตามขมับของอู่เยว่
ก่อนที่ความเจ็บปวดรุนแรงตรงขมับจะถาโถมเข้ามา อู่เยว่ก็ถอนพลังจิตกลับ
ขณะเดียวกัน แสงสีขาววาบผ่านตรงหน้า