เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนแยกกันออกเป็นสองกลุ่ม อู่เยว่ เจี้ยเฉิน ริชาร์ด และอู๋ฉงไปตามหาหญิงหาปลา ส่วนจางเผิงอยากสืบความลับของปลาดุกยักษ์เพื่อส่งข่าว จึงตามไปด้วย
เสิ่นเชว๋ เจี้ยนสุยอวี้ และฟู่เหยียนฉี่ออกจากหมู่บ้าน ไปค้นหาสิ่งที่อู่เยว่คาดว่าน่าจะมีอยู่รอบหมู่บ้านและใช้รับมือกับปลาดุกยักษ์ได้
เวลา 8 โมงเช้าตรง อู่เยว่กับเพื่อนร่วมทีมก็มาถึงหน้าบ้านหลังหนึ่งทางทิศตะวันออก ซึ่งแขวนเนื้อปลาไว้มากที่สุด
อู่เยว่เห็นว่าปลาดุกยักษ์ที่แขวนอยู่เหล่านั้นถูกถลกหนังและควักไส้ออกหมดแล้ว ก่อนนำไปแขวนไว้ใต้ชายคา
ดูจากจำนวนแล้ว น่าจะเป็นปลาที่พวกเขาจับได้เมื่อวาน
จัดการปลาได้มากมายขนาดนี้ในคืนเดียว หญิงหาปลาคนนี้ดูชำนาญงานไม่น้อย
พอเห็นอู่เยว่ปรากฏตัว หญิงหาปลาก็ยื่นถุงผ้ากระสอบใบใหญ่ให้ทันที ถุงดูหม่นหมอง ไม่มีอะไรพิเศษเลย
แต่อู่เยว่เปิดถุงเมื่อไร ใบหน้าของทุกคนก็สว่างวาบขึ้นมาทันที
อู๋ฉงขยับเข้ามาดูแล้วร้อง “ว้าว” “ให้ตายเถอะ ไข่มุกเรืองแสงชั้นยอด!”
แม้แต่เจี้ยเฉินกับริชาร์ดยังเลิกคิ้ว “ไม่เลว หายากจริง ๆ”
จางเผิงไม่เชื่อสักนิด หึ คนทีมฉื่อเยี่ยนพวกนี้อวดอ้างว่าเป็นทีมอันดับหนึ่งแท้ ๆ พอเห็นไข่มุกในท้องปลาก็ทำท่าเหมือนไม่เคยเห็นของดีมาก่อนอย่างกับบ้านนอก
ไข่มุกธรรมดากับไข่มุกเรืองแสงจะเหมือนกันได้ยังไง? จะชมเกินจริงก็ให้มันมีขอบเขตหน่อยสิ ของที่ใส่ไว้ในถุงผ้าขาด ๆ แบบนี้จะมีอะไรดีได้?
จางเผิงพูดพลางเดินเข้าไปอย่างดูแคลน แต่ทันทีที่เห็นไข่มุกเรืองแสงในถุงผ้ากระสอบ เขาก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
!!
ให้ตายสิ!! นี่มันไข่มุกเรืองแสงระดับสุดยอด S+ ของจริงนี่นา!!