อู่เยว่บอกอู๋ฉงกับริชาร์ดว่า “หญิงหาปลาเพิ่งบอกว่า ปลาดุกยักษ์จะลอกหนังถ้าอยู่ห่างจากน้ำเป็นเวลานาน เพราะงั้นที่พวกมันไม่กล้าเข้าไปในหมู่บ้านกินสมอง อาจเป็นเพราะมีบางอย่างรอบหมู่บ้านที่ทำให้พวกมันขาดน้ำอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นปลาแห้ง”
ริชาร์ดยกคิ้ว “ที่เธอบอกว่าไม่ต้องรีบจับปลา ก็เพราะอยากรีบหาสิ่งที่ใช้จัดการปลาดุกยักษ์สินะ
ถ้าอย่างนั้น ไม่ว่าจะจับปลาหรือรับมือกับการโจมตีหลังฟ้ามืดก็จะง่ายขึ้นมาก”
อู่เยว่พยักหน้า “ใช่ ให้ปลาไม่สู้สอนให้จับปลา”
ริชาร์ดว่า “รีบลงมือกันเถอะ อีกสามทีมอยู่ข้างนอกหมู่บ้าน ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจบังเอิญเจอเข้าก็ได้”
หลังออกจากหมู่บ้าน ทั้งสามคนก็ไปสมทบกับเสิ่นเชว๋และเจี้ยนสุยอวี้ทันที อู่เยว่แบ่งไข่มุกราตรีที่ได้มาให้พวกเขาทีละคน
พอถึงคิวเสิ่นเชว๋ เขากลับปฏิเสธ “ฉันไม่ต้องการ”
อู่เยว่งุนงง เจี้ยนสุยอวี้จึงบอกเธอว่า “ร่างกายของเสิ่นเชว๋ไม่เหมือนพวกเรา ผีอสูรส่วนใหญ่ในดันเจี้ยนทำอะไรเขาไม่ได้”
อู่เยว่พยักหน้า “เข้าใจแล้ว”
หลังแบ่งกันเสร็จ อู่เยว่ยังเหลือไข่มุกราตรีอยู่ในมืออีก 20 เม็ดพอดี
จากนั้น ทุกคนก็แยกย้ายกันไปค้นหารอบหมู่บ้าน เพื่อหาสิ่งที่ปลาดุกยักษ์หวาดกลัว
“พวกคุณกำลังหาอะไรกันอยู่?”
พอได้ยินเสียงซูโม่ อู่เยว่ก็เงยหน้าขึ้นอย่างประหลาดใจ แล้วพบว่าคนจากอั้นอิ่งกับทีมตระกูลเฉินมาด้วยกัน
เมื่อเห็นอู่เยว่อยู่กับคนของฉื่อเยี่ยน ซูโม่ก็กัดริมฝีปากล่าง
“เยว่เยว่ เธอเข้าร่วมฉื่อเยี่ยนจริง ๆ เหรอ?