หลิวชิงเรียกแผงควบคุมขึ้นมา
[โฮสต์: หลิวชิง]
[ร่างกาย: 48]
[พละกำลัง: 48]
[ความคล่องตัว: 42]
[ความอึด: 53]
งานก่อสร้างหนักหนึ่งเดือนทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ชุดฝึกที่เคยดูโคร่งคร่าง ตอนนี้กลับมีเค้าโครงกล้ามเนื้อชัดขึ้น ไหล่กว้างขึ้น ต้นแขนก็เริ่มมีลายกล้าม
การเปลี่ยนแปลงที่เห็นได้ชัดที่สุดคือสมรรถภาพทางกาย
ตอนมาอยู่หมู่ห้าใหม่ ๆ วิ่งแค่ห้ารอบก็เหนื่อยหอบ แต่ตอนนี้วิ่งในสนามวิบากที่สร้างเองไปกลับรอบหนึ่ง แทบไม่หอบ หน้าไม่เปลี่ยนสี ความอึดทะลุ 50 แต้ม หมายความว่าเขาหลุดพ้นจากพวก “กระจอก” แล้ว เข้าสู่มาตรฐานขั้นต่ำของทหารทั่วไปในหน่วยรบภาคสนาม
ตลอดเดือนที่ผ่านมา ในหมู่ห้ามีกลิ่นอายของดินปืนลอยคลุ้งตลอดเวลา
หลิวชิงกับสวี่ซานตัวตื่นก่อนฟ้าสางทุกวัน ไปทุบหิน ขุดดิน ผสมปูน ส่วนหลี่เมิ่ง เซวียหลิน และเหล่าเว่ยกลับนอนตื่นสายทุกวัน วิถีชีวิตที่ตรงข้ามกันสุดขั้วต้องมาอาศัยอยู่ใต้ชายคาเดียวกัน
ความขัดแย้งเลยหนีไม่พ้น
วันหนึ่งตอนเที่ยง หลิวชิงกลับจากสนามวิบาก เดินมาถึงใต้หน้าต่างหอพัก ก็ได้ยินเสียงของหลี่เมิ่งดังออกมา
“ให้ตายสิ! ไอ้โง่สองคนนั้นมันบ้าหรือเปล่า เล่นตอก ๆ เคาะ ๆ อยู่ได้ทั้งวัน!”
เหล่าเว่ยพูดต่อ “นั่นน่ะสิ จะโชว์ทำไม? จะให้เห็นว่าพวกเราสี่คนมันขยะงั้นเหรอ?”
เซวียหลินหัวเราะเย็น “พวกมันอยากได้ดาวเด่นน่ะสิ ส่วนพวกเราพวกอ่อนแอ ก็อย่าไปขวางทางชาวบ้านเขาเลย”